🚀 go-pugleaf

ZŁA DROGA

Alkohol jest szkodliwy jak jasna cholera, i co do tego nie ma w ogóle  dwóch
zdań. Nie można jednak wydać zakazu jego produkcji i nie sprzedawać go w
sklepach i marketach, bo ludzie życzą sobie mieć możliwość jego kupowania,
choćby nawet mieli z tej możliwości nie korzystać. Trzeba więc było wymyślić
coś, co da możliwość sprawowania rzeczywistej kontroli nad kupującymi a
więc - w domyśle - pijącymi alkohol.
Zaczęło się to wszystko bardzo niewinnie i już jakiś czas temu - od
wprowadzenia przez Państwo kartek na wódkę. Niestety, nie dało to pożądanych
rezultatów, bo wszystkie kartki były realizowane co do jednej, co oznaczało
ni mniej, ni więcej, że całe społeczeństwo pije. A to przecież nie mogła być
prawda, bo każdy w narodzie nie może być moczymordą!
Państwo wymyśliło więc CEKINA, czyli Centralną Ewidencję Kupujących I
Nadużywających Alkoholu. Chodziło z grubsza o to, aby spisać wszystkich
obywateli, którzy kupują alkohol, skatalogować ich, pozakładać kartoteki,
później może nawet pobrać odciski palców dla pełnej dokumentacji. I aby taki
obywatel, mający swoją kartotekę, nie mógł się wypierać, że nie kupił, skoro
kupił.
Na początku wdrażania systemu trzeba było wprowadzić sprzedaż alkoholu od
godziny trzynastej, żeby urzędnicy państwowi zdążyli zebrać dane z dnia
poprzedniego. Nie spotkało się to ze zrozumieniem, a tłumaczenie nie na
wiele się zdało. Społeczeństwo ze zrozumiałych względów nie mogło wiedzieć o
istnieniu CEKINA, a więc zaprzestano informowania o nim. Właściwie nie tyle
zaprzestano, co tak naprawdę nigdy nie zaczęto.
W momencie wprowadzenia przez Państwo obowiązkowych kas fiskalnych, co
wydatnie przyspieszyło przetwarzanie danych, można było rozpocząć sprzedaż
już od szóstej rano. No, może nie wszędzie i nie tak od razu, ale
teoretycznie możliwość taka istniała, i z czasem sprzedający poczęli z niej
coraz skwapliwiej korzystać. Kupującym na początku było wprawdzie trochę
wstyd, żeby kupować tak od bladego świtu aż do ciemnej nocy, ale jakoś sobie
z tym wstydem poradzili.
Poradzili sobie nawet tak dobrze, że potrzebne były kolejne ograniczenia; po
prostu ilość danych spływająca przez cały dzień była przeogromna. Tak więc
wprowadzono nowy przepis, że alkohol można kupować tylko w jednej kasie w
danym sklepie. W dużych marketach utworzono nawet wewnętrzne oddziały
sprzedaży - z jedną kasą, na stałe podłączoną do CEKINA.
Szybki rozwój telewizji przemysłowej i ogromne rządowe zamówienia pozwoliły
na kolejny krok naprzód; dzięki milionom kamer zainstalowanych przy kasach
każdy kupujący alkohol mógł zostać sfotografowany i skatalogowany. Kasjerki
pod pozorem ankiety pytały kupujących o różne niewinne drobiazgi; numer kodu
pocztowego, numer bloku, czasami o imię własne bądź imię ojca. A miliony
bajtów biegły po światłowodach do Centrali.
Aby finansować nowatorskie rozwiązania Państwo stale podnosiło akcyzę na
alkohol; przecież nie do pomyślenia było, żeby CEKINA mieli finansować
niepijący! Zresztą - najprawdopodobniej nie udźwignęliby tego ciężaru. Było
ich bowiem niewielu. Choć z czasem zaczęło ich przybywać.
Wszystkie te wynalazki doprowadziły bowiem w sposób naturalny do powstawania
coraz to dłuższych kolejek po coraz to droższy alkohol. Niektórzy
zniechęceni odchodzili więc od kasy, bo perspektywa długiego oczekiwania na
realizację zakupu była dla nich mniej miła, niż perspektywa napicia się
produktu państwowego monopolu spirytusowego. Inni bali się trochę tych zdjęć
swoich nalanych mord, biegających po światłowodach - więc nie kupowali w
trosce o swoje dobre imię, i aby nie narażać ewentualnych oglądających na
wątpliwe wrażenia estetyczne, o ile słowo "wrażenia" padło tu w zrozumiałym
kontekście. Bo kamery były wprawdzie zainstalowane przy kasach bardzo
dyskretnie, ale ludzie jakoś się o ich rzeczywistej funkcji dowiedzieli,
choć oczywiście nie wiedzieli wszystkiego.
Działania Państwa i CEKINA doprowadziły do tego, że kupujących alkohol było
z dnia na dzień coraz mniej. Aż ludzie wreszcie zupełnie przestali kupować.
A wtedy Państwo zbankrutowało.
To była jednak zła droga. Szkoda, że wcześniej nie sprawdzono jej na
szczurach.

--
Pozdrawiam serdecznie
Maciej Ślużyński
www.bookcrossing.pl
Uwolnij swoje książki!