🚀 go-pugleaf

Witajcie... Znajomy mnie zmotywowal i znowu troche pisze...

Prosze Was o ocene... co prawda fragment wyrwany z kontekstu... ale mimo
wszystko sprobujcie... Jak to co mam zloze w jakas sensowna calosc, to
gdzies powiesze...

***
 - Witaj. - właściciel gospody uniósł prawą dłoń w powitalnym geście, po
czym wskazał jej miejsce przy ogniu. Z cichym westchnieniem ulgi zrzuciła
ciężką torbę na solidną, drewnianą podłogę obok ławy i podeszła do
paleniska. Ciepło ognia powoli rozluźniało jej zmęczone ciało. Wyciągnęła
się wygodnie w fotelu i już miała zapaść w drzemkę, gdy chłodny dreszcz
niepokoju przebiegł jej po plecach. Zaskoczona powoli odwróciła głowę. W
gospodzie przebywało wielu podróżnych, część z nich, podobnie jak ona, nie
zdążyło do miasta przed zamknięciem bram. Kupcy i podróżnicy posilali się
wymieniając informacje zdobyte podczas wypraw. Omiotła uważnym spojrzeniem
izbę i już miała wrócić do drzemki, gdy jej uwagę przykuł samotny cień
skulony na ławie obok drzwi.
 - Nie wiedziałam, ze mnisi zapuszczają się w nasze rejony. - powiedziała
odbierając od gospodarza kubek z gorącą zupą i ruchem głowy wskazując na
cień.
 - Mnisi? - spytał mężczyzna podążając wzrokiem za jej gestem. - Ach... To
nie mnich, choć nosi strój dość podobny. Przybył wczoraj wieczorem i... - na
chwilę zawiesił głos. - ... pytał o ciebie. - wyszeptał po chwili.
 Skinęła głową w podziękowaniu. Powoli popijała zupę patrząc w płomienie.
Całym ciałem czuła, ze siedzący przy drzwiach mężczyzna wciąż ją obserwuje.
Zaczęła się zastanawiać, czy coś jej grozi. Nie znała tego człowieka. W
ostatnim czasie nie naraziła się nikomu, więc to chyba nie wróg. Senność
zaczęła spowalniać jej myśli. Powoli wstała z fotela, odstawiła kubek,
podniosła torbę i ruszyła po schodach na górę. Gospodarz obserwował jak
powoli wspina się na piętro. Gdy zniknęła w mroku korytarza westchnął i
wzruszył ramionami. Chyba za bardzo przypominała mu córkę.
***

Pozdrawiam,

Kania
GG:299238

http://www.mayanet.pl