🚀 go-pugleaf

Tumor Mozgowicz wrote:
> 
> >> Ta śmierć znaczy. Och, jak mi się zachciało śmiać.
> >> Masz metafizycznego  czuja.
> >
> > A fe, brzydkie słowo, i do tego z literówką :)
> 
> Ale ty masz skojarzenia. Niech cie :-). Z tego co widzę używasz niemieckiej
> klawiatury :-).

Specjalnie patrzyłem - made in italy. To właściwie już u nas, 
tam na dole :)

> Mam na myśli, że  "y" zamieniono na niej z "z", skąd bliżej
> do "h"

Wiem :) 
Sam nie wiem skąd takie skojarzenia, asz fstyd, nieprawdaż :)

> 
> >> Ja tak czuję,
> >> ale....problem polega na tym, że masowy czytelnik
> >> nie będzie chciał tego
> >> czytać. To musi być dłuższe, albo poetyckie.
> > > Ideałem jest dla mnie "Paryski
> > > Splin",
> >
> > Nie znam - opowiedz, albo podaj przykład.
> 
> Na pewno słyszałeś o Paryskim Splin Baudlaira. 

yhy. No ale będę go sobie musiał przypomnieć ;)
Dzięki za typ.

> Ja wiem jak to określić
> bliżej? To zbiór krótkich opowiadań w którym miesza się opis Paryża, stany
> emocjonalne autora i poezja. Rzecz pisana pod koniec 19 w. (jak dobrze
> pamiętam) do dzisiaj nic nie straciła ze swojej świeżości. Dla mnie to
> idealny przykład twórczości pomiędzy prozą a poezja. To co ty robisz, jest
> dla mnie za krótkie. Nie wiem, jak to ująć. Takie wrażenie. Po prostu za
> krótkie.

Rzeczywiście. Krótkie to. Ale cóż poradzić. Sztuczne wydłużanie 
naprawdę nie ma sensu. Poza tym, ja lubię takie krótkie. Na dłuższe 
trzeba więcej czasu, zapału, trzeba wymyślać szczegóły i takie tam. 

> 
> >> W dobie reality show, literatura musi zawierać w sobie intrygę,
> >> jeśli chce być czytaną. Tak mi się wydaje.
> >> Nie zrozum mnie źle. To fajny
> >> kawałek, ale, na mój rozum, tworzysz samotnie.
> >
> > To akurat mi nie przeszkadza.
> 
> Nie wierzę w to. 

Dziwne. Nie wiem dlaczego? Pewnie coś nie dogadaliśmy.
Piszę tak jak lubię, co miałoby mi w tym przeszkadzać?

> W takim razie po co w ogóle wysyłasz to na grupę. Po co w
> ogóle piszesz?

Zapewne z podobnych powodów do Twoich.
Chcę wiedzieć co inni myślą, i gdzie robię błędy (przede 
wszystkim stylistyczne)

> 
> >> Problem to sprzedać  tajemnicę,
> > Ależ w tym jest tajemnica - wielka tajemnica.
> 
> Oczywiście, że jest. Problem polega na tym, że oglądacze oper mydlanych
> przeczytają jedno zdanie, a później ziewną i zamkną książkę. O tym właśnie
> mówię. Tajemnica, tajemnicą, a forma formą.

No wiesz co? Toż to ja prawie tylko jednozdaniowe opowiastki 
do tej pory napisałem. A niech sobie czytają tylko po jednym zdaniu 
- wystarczy. Poza tym, mam wrażenie jakobyś się skoncentrował na 
czytelnikach będących zarazem oglądaczami oper mydl., byćmoże 
wybrałeś ich dla siebie, może dla mnie, nie wiem, ale to jest 
czymś w rodzaju przyjęcia urodzinowego przed. Jakoś nie chce mi 
się nad tym zastanawiać.

Ale, że forma jest formą, to masz rację :) 


> 
> >Starałem się pokazać najprościej jak mogłem.
> 
> Wcale nie. Każdy przeciętny zjadacz chleba, powie, że to są głupoty, bo
> śmierć nie siada przed monitorem i nie klika, a potem zasiądzie przed
> telewizorem i będzie płakał na 13243 odcinkiem "M jak miłość", na którym
> młoda kobieta ma raka, a okazuje się, że jest w ciązy, z facetem o którym
> myślała, że jest jej wujkiem, ale okazało się, że to był jej daleki kuzyn,
> który dziedziczy fortunę, ale warunkiem na to jest, żeby usynowił jej ojca,
> który ... itd.

No i co ja na to poradzę? 
Mogę tylko potwierdzić, że nie dotarłem do tego tutaj przedstawionego 
człowieka. Moj pech albo jego pech, albo nasza wspolna tragedia :) 
Przeżyjemy to jakoś obydaj.

Pozdrawiam serdecznie również

bogdan.p

> --
> Pozdrawiam serdecznie,
> Tumor Mózgowicz.
> UWAGA: Aby odpisać mi bezpośrednio usuń pierwsze U z adresu e-mail.