🚀 go-pugleaf

Świat subiektywny to pierwotna i niezaprzeczalna oczywistość.   To świadomość
doraźnych doznań, które odbierasz jako jednostka. A więc najpierw są twoje
indywidualne doznania, twoje doświadczania świata i życia.  To co doświadczasz
to absolutna, niepodważalna prawda - na szczeblu doraźnym i bezpośrednim. 

Zaś świat obiektywny to domniemanie, czyli wtórny wniosek co do zewnętrznych
podwalin, które ewentualnie mogą warunkować oczywistości doznawane subiektywnie.
 Na bazie pierwotnych doznań powstaje wtórne odzwierciedlenie domniemanego
świata.  A więc, świat obiektywny to próba aby sięgnąć logiką poza dostępny nam
wymiar doznań subiektywnych.

Jednakże, owa próba, choć skierowana ku zewnątrz, jest w całości poroniona, bo
wszystko co nam dostępne jest podzbiorem świata subiektywnego.  Poza świat
własnej świadomości wyjść nie sposób.  Odzwierciedlenie tego co na zewnątrz
składa się ze zmysłowych konstrukcji oraz pojęć, które są jak najbardziej
częścią świadomości.

Obrazowo można rzecz ująć w ten sposób: świat subiektywny, obok doznań
stanowiących bezpośrednio odczuwalne jakości (doznań somatycznych, zmysłowych,
itp), zawiera również rodzaj lustra, lub raczej wewnętrznej przestrzeni, gdzie
konstruować można model tego, co logicznie ma prawo istnieć na zewnątrz
poznania, dedukując jednak wyłącznie na podstawie docierających do nas
subiektywnych doznań.

Weryfikacja domniemań nie jest możliwa, bo nie ma możliwości aby wyjść poza
świat subiektywny.  Potwierdzenia jakie uzyskujemy, docierają do nas tylko w
formie zmysłowych bodźców oraz pojęć.

Wewnętrzny model to tylko model, choć nagminnie mylimy go z rzeczywistością
zewnętrzną, którą ma ponoć odzwierciedlać.  Błąd w tym, że człowiek uznaje
własny odbiór rzeczywistości za oryginał w sensie obiektywnym.  

		*		*		*

Rzeczywistość przejawia ci się jako odbiór różnorakich jakości poprzez
świadomość - od własnego palca u nogi poczynając, poprzez najbliższe otoczenie,
aż po odległe galaktyki.  Wchodzi w to również pojęcie nieskończonego czasu i
przestrzeni, jako wspólne tło dla wszelkich bytów.  Jest tu również miejsce na
niebyt, jako na szczególną formę bytu, stanowiąca jego negację. 

A więc co do bytu poza świadomością, spektrum możliwości jest nieograniczone.  Z
jednej strony można postulować samoistność subiektywnego świata świadomych
doznań i całkowity brak czegokolwiek na zewnątrz (solipsyzm), z drugiej zaś,
nieskończoność obiektywnych bytów warunkujących wszystko to, co odbieramy
świadomością.  

A skoro poza własną subiektywność (przynajmniej za życia) wyjść się nie da, aby
cokolwiek tam sprawdzić, wobec tego każdy z wariantów co do zewnętrznego wymiaru
jest równie prawdopodobny/nieprawdopodobny jak i pozostałe.  Dlatego wszelka
interpretacja co do podwalin naszych świadomych doznań stanowi już tylko czystą
WIARĘ.

Każda konkretna propozycja co do ostatecznej postaci rzeczywistości może w
każdej chwili zostać zneutralizowana lub zastąpiona jej wręcz diametralnym
przeciwieństwem, w świetle kolejnego, szerszego kontekstu, odsłanianego nam
przez Nieskończoność.  Nie sposób więc ustalić ostatecznej prawdy o
rzeczywistości poprzez empiryczne czy naukowe wnikanie w otaczający nas świat.  

Jesteśmy upadli i zagubieni dopóty, dopóki wydaje się nam, że to co zakładamy o
zewnętrznym bycie/niebycie stanowi fakt równie absolutny jak nasze bezpośrednie
doznania subiektywne.  Prościej rzecz ujmując, możemy się grubo mylić, sądząc że
nasze interpretacje i domniemania o tym co poza poznaniem są prawdziwe.  

Prawdą ma tu prawo być tylko nieskończenie bogaty wachlarz możliwości, czyli
niczym nieograniczony potencjał.  Możemy więc dowolnie przypisywać szerszy
kontekst światu, który otacza nas bezpośrednio, ale z pełnym zrozumieniem, że
stanowi to wybór wynikający z naszych wewnętrznych kryteriów, a nie
weryfikowalny fakt obiektywny.  

Tezy jakie obieramy o podwalinach rzeczywistości to postulaty, które możemy
powoływać do istnienia ze względu na konsekwencje, które z tego dla nas wynikną
- nie zaś dlatego, iż są nadrzędnie obowiązujące.  A więc, prawdy się nie
odkrywa, prawdę się tworzy.  A to już oświecenie - klucz od potęgi i Nektaru
Mocy Łyk.  

Głębsze rozwinięcie tematu znajdziesz tu:


		  http://cmncore.org/nml.pdf



AW


.































-- 
Wysłano z serwisu OnetNiusy: http://niusy.onet.pl