🚀 go-pugleaf

> Użytkownik "ostryga"
> 
> > Nie mam potrzeby pisać pamiętników,
> > ani blogów,
> > ani osobistych exhibicjonistycznych opowieści na własny temat.
> 
> Szkoda, bo czasami ekshibicjonizm jest cacy.

Taak? ;)
Chcesz o tym porozmawiać? 
:)

A bardziej serio - 
Nie wiem, czy miałeś (miałeś czy miałaś? :) do czynienia z 
twórczością Sylvii Plath.

Oglądałam ostatnio film hollywoodzki z Gwyneth Paltrow w roli poetki.
(swoją drogą nie aż tak zły... )
Wiersze Plath (i jej powiesc szklany klosz), to czysty ekshibicjonizm kobiety, 
która miała poważne problemy ze sobą.
Jak by ją ktoś zterapeutyzował, nic by pewnie nie napisała. 
Cała jej twórczość jest pisaniem tylko o sobie, autoterapią.

> > Meandry ciemnej strony kobiecej duszy są bardzo fascynujące.
> 
> Trudno się nie zgodzić.

I takie historie mi sie właśnie czasem marzą.
Mroczne historie o okrutnych kobietach.
Wszystko ubrane w pozornie grzeczne słowa. 

Przyczajone okrucieństwo.
Tam, gdzie nikt by się okrucieństwa nie spodziewał.   
:)
 
> > Ty się nie wzruszasz?
> 
> Wzruszam się zwykle, gdy na ekranie zwycięża dobro, najcześciej i najmocniej 
> na kreskówkach.

A to na kreskówkach zwycięża dobro?

> Omijaj za to szerokim łukiem "Klimakterium... i już" grane obecnie w 
> Capitolu. Walą na to stadnie oknami i drzwiami dojrzałe panie, ale ile można 
> się śmiać z samej siebie?

Istotnie, temat mi odległy.
:)
pzdr.
o. 

-- 
Wysłano z serwisu OnetNiusy: http://niusy.onet.pl