🚀 go-pugleaf

Temat bliski memu sercu, więc przypomniałem sobie "Pod Mocnym Aniołem"
Pilcha, książkę moim zdaniem niezasłużenie chwaloną, ponoć mocno
autobiograficzną, która wyniosła autora na szczyty - w rzeczywistości taki
sobie obraz pijaka bezradnego, skundlonego, skomlącego - z
najbanalniejszym z banalnych końcem, gdzie ratunkiem jest miłość (w dodatku
do kobiety, co jest jeszcze banalniejsze w naszych ciekawych czasach).

I co tu dalej robić? Słońce zachodzi bardzo wczesnym popołudniem, ciągle
pada deszcz, pisać nie ma do (i dla) kogo, czytać nie ma czego, świat ponoć
(wiem z bardzo wiarygodnego źródła) nie chce już by go opisywano...

Miałem tego dnia do wyboru: więcej poczytać (bueee... z zaległych ostał się
tylko Tomek Lem, ale jego dawkuję sobie oszczędnie, bo strasznie skrótowa ta
jego relacja i "ładowana konkretami"), pójść na piwo (na flaszkę za
mało - nie pije się w końcu byle czego, a własnej wiśnióweczki szkoda
wszystkiej do szczętu przed mrozami zniszczyć) albo jak co dzień linijką
mierzyć swoje auto (co jest o tyle bezsensownym zajęciem, że to bydle, mimo 
wchodzenia w wiek
dojrzały, wcale nie chce rosnąć!).
http://picasaweb.google.pl/lh/photo/3zmMgrHFGiGrbToQ9xPVKQ?authkey=Gv1sRgCMPcvt3Arpe3_wE&feat=directlink

W końcu z pomocą przyszedł ślepy los, zsyłając sponsorkę, która zapragnęła w
moim przemiłym towarzystwie dostąpić uniesień (tym razem pozaseksualnych;)

Płyt niestety nie dawano, musiał wystarczyć uścisk dłoni Emiliana
K, który biega między trzema scenami i rozmawia, czaruje i autentycznie
błyszczy, a nawet zaszczyca słowem wstępnym (ciekawe, kiedy mu przejdzie).
Tej dano miano od nazwiska Warsza, ale moim zdaniem bardziej pasuje "Pod
Schodami" albo "Instrumentarium" (i nie chodzi wcale o sposoby realizacji 
określonego celu;).
 W każdym razie do tego rodzaju spektakli nadaje się świetnie, choćby ze
względu na barowe stołki w ostatnim rzędzie (które poprawiły nam komfort i 
autentycznie
dodały klimatu). Temat wyświechtany i stary jak świat (jako i ekipa - 
jednoosobowa tym
razem) ale stare i wciąż te same ekipy są moim zdaniem najlepsze.

Generalnie to najlepsze, co w nowym sezonie widziałem, a bywało się, oj,
bywało;)

Recenzje wszędzie entuzjastyczne, więc żadna kiła się byle gównem nie
wykręci:
http://www.otopr.pl/pr/premiera-sztuki-ta-cisza-to-ja----w-teatrze-kamienica,art,10238.html
http://www.zyciewarszawy.pl/artykul/26,415132_Miedzy_scena_a_butelka.html
http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/82034.html

Ogólnie rzecz biorąc picie to świetny, inspirujący temat. Żadna inna ludzka 
działalność
nie wyzwala tak wielkich emocji (zwłaszcza wśród tych nielicznych, którzy są
upośledzeni fizjologiczną niemocą picia na umór i w związku z tym jego
zajadłymi wrogami)
Świetny temat na opowiadanie, więc pobudka, pobudka!!!


-- 
LeP