🚀 go-pugleaf

Sky wrote:

> Silenie się [lub innych] na znaczącą oryginalność 
> to często uleganie presji otoczenia, lub własnego
> ego na wyróżnienie się z owego otoczenia właśnie.

Albo albo.
Otoczenie raczej zacheca do rownania czyli niewyrozniania sie.
Mechanizmy spoleczne zazwyczaj zachecaja do integracji z otoczeniem.

Oryginalnosc jest zawsze odbierana jako "bunt" przy czym wyroznianie sie 
pod presja wlasnego ego czyli "na sile" dziala zawsze negatywnie.

Oryginalnosc "naturalna" czyli robie tak bo tak chce i malo mnie 
obchodzi zdanie innych jest na dluzsza mete wyzej oceniona niz 
niewyroznianie sie.

> A tak niewiele potrzeba by iść z duchem czasu, ot
> podszlifować diamenty które ostały się z otchłani
> czasów, kataklizmów przeszłości, czerepów innych.

Prawda. Wiele rzeczy juz bylo i to dobrze zrobionych. Kiedys znalazlem 
ustep w "Moby Dick'u", po przeczytaniu ktorego znany ze szkoly ustep o 
ciastku Marcela Prousta okazal sie wtorny. I jeszcze pare sztuczek 
Melville umiescil w tej ksiazce.

Grzebanie na strychu bywa inspirujace, ale grozi wtornoscia i to 
nieswiadoma (znajdujesz, zachwycasz sie, zapominasz, przypominasz sobie 
i myslisz ze sam wymysliles).

Poza tym wraz z uplywem czasu zmienia sie kontekst, jezyk, styl 
komunikacji i dzieki temu jest miejsce na kolejna powiesc czy opowiadanie.

Myśl że nowatorstwo jest herezją to herezja?
A kogo to ?

Bo mnie  bynajmniej.

KJ