🚀 go-pugleaf

Adela wrote:

> > > >Niestety nie brałem udziału w dyskusji nad powstaniem 
> > > >tej grupy i nie miałem szansy wyśmiania tego 
> > > >najbardziej poronionego z wszystkich pomysłów, z 
> > > >jakimi się w życiu spotkałem, a jedynie możność 
> > > >zagłosowania przeciw.

> > > Wyjasnij, prosze, co jest "poronionego" w tym pomysle?

> > Zmierza do zwiększenia produkcji literackiej. Jakby nie 
> > była i tak zbyt duża.

> Ale przepraszam, co jest w tym zlego, ze ludzie duzo pisza?

Nic dopóki trzymają to dla siebie, ewentualnie pokazują najbliższym osobom.

> Jak dla mnie to
> tylko radosc. Poniewaz literature traktuje jako jedna z 
> form ekspresji wlasnej 

No niestety i tu jest fundamentalna różnica, bo ja odbieram ekspresję własną
jako coś - niestety nie mogę nie być tu brutalny - przypominającego puszczanie
bąków w towarzystwie. Dla puszczającego tylko radość, dla towarzystwa jakby
nieco mniej.


> raczej trudniejsza niz latwiejsza, wymagajaca pewnej
> samodyscypliny i innych "przymiotow", cieszy mnie tym 
> bardziej ze coraz wiecej ludzi chce pisac. Bardzo podoba mi 
> sie podejscie gdzie w szkolach (np w USA) zamiast 
> zniechecac do pisania (jak u nas) dzieciaki sa zachecane do
> wyrazania siebie i swoich problemow na pismie. 

Oczywiście samo ćwiczenie jest rzeczą jak najbardziej wskazaną, dopóki jest
tylko ćwiczeniem. Gorzej gdy ktoś uważa, że za owo ćwiczenie należą mu się
hołdy i materialna gratyfikacja - muszę tu przypomnieć rzecz w tej grupie
najabardziej mnie  irytującą poza samą nazwą - jej krótki opis: Jak nie pisać
do szuflady? (Trzecią i ostatnią rzezcą, która mnie w tej grupie irytuje jest
jej opis, wsyzstko pozostałe zdecydowanie mnie cieszy.)

> Pisanie moim 
> zdaniem ma w pierwszej kolejnosci sluzyc pisarzowi (mam 
> miec poczucie satysfakcji ze wyrazil to, co chcial), 

Dopóki zachowuje to do siebie. Jeżeli próbuje się komunikować musi zgodzić się
na własne zniknięcie.

> w drugiej czytelnikowi (ma miec poczucie, ze nie
> ogranicza go nic w rodzaju intencji autora itp w rozumieniu 
> dziela -- ma patrzec jakie elementy z dziela juz zna, jakie 
> sa dla niego nowe -- i co mu to robi -- wkurza? zachwyca? 
> zostawia obojetnym?)

Istnieje tylko czytelnik.

> a dopiero na samym
> koncu -- Literaturze rozumianej jako twor abstrakcyjny. 

Literatura jako twór abstrakcyjny to właśnie czytelnik.

Marek Krukowski

-- 
Serwis Usenet w portalu Gazeta.pl -> http://www.gazeta.pl/usenet/