🚀 go-pugleaf

Hi,

> To było dzisiaj w środku nocy. Zadzwonił telefon. Podniosłem
> słuchawkę, przyłożyłem ją do ucha i... na tle trzasków i pogwizdów
> usłyszałem skrawek czyjejś rozmowy prowadzonej bardzo dziwnym
> dialektem.

Masz dar do ciekawych początków. Tak może się zacząć naprawdę wciągająca
opowieść. Bo to jest fascynujące i przyznać to musi nawet Alferd Hitchcock

Noc. Dzwoni telefon. Rozbudzony i podenerwowany, podnosisz słuchawkę. Tak
jak myślałeś, to pomyłka. Przecież żaden z przyjaciół nie sprułby cię z
łóżka przed północą. Już chcesz ją odłożyć, gdy nagle słyszysz dialog, który
sprawia, że po plecach przechodzi ci dreszcz.

> ... Wiesz, w końcu XX wieku naprawdę myślano jeszcze, że
> eksperymenty genetyczne będzie można ograniczyć na rośliny i
> zwierzęta, że genatyka zatrzyma się przed człowiekiem, jakby
> należał on do całkiem innej kategorii istot. Przyznasz, że było
> to bardzo naiwne myślenie.

Napięcie rośnie. O czym oni, do diabła, mówią, myślisz, a w sercu budzi się
podejrzenie inwigalicji albo ukrytej gdzieś po przeciwne stronie ulicy
kamery. No bo co to może być, jak nie zwykły wygłup.

>Zresztą, szczerze powiedziawszy,
> nie wiem, jak by to wszystko miało dzisiaj funkcjonować.
> Wyobraź sobie, że wtedy ludzie mieli tylko jedną głowę
> i jedną jedyną parę rąk... tuuuuuu

Chryste, kiedy ludzie mieli tylko jedną głową?. O czym oni mówią? I ten ton.
Spokojny, rzeczowy głos naukowców, którzy dzielą się wynikami ostatnich
obserwacji. I ten dialekt, który nie pasuje do żadnego znanego ci języka. O
co tu chodzi, szepczesz pod nosem czując wzrastający z każdą sekundą
puls....

Fajny początek. Tylko, moim zdaniem, początek, to rzecz naławiejsza ze
wszystkich. Sprawić, żeby czytelnik przeczytał pierwszą stroną, to żaden
problem. Jak trochę piszesz, to dobrze o tym wiesz. Problem to skłonić go do
brnięcia dalej aż do sakramentalnego słowa KONIEC. To jest prawdziwy kunszt.

Nie widzę w twoje prozie błędów stylistycznych. Zamiast tego jest w niej
zapowiedź ciekawej historii. Właśnie. Zapowiedź. Może przyślij coś co
uważasz za zamknięte. Chętnie przeczytam i wtedy właściwie (tego nie wiem,
ale na pewno w zgodzie z własnym sumieniem) ocenię. Jesli nie powieść, to
podeślij chociaż jeden zamknięty rozdział.

Pozdrawiam serdecznie,
Tumor Mózgowicz
UWAGA: Aby odpisać mi bezpośrednio usuń pierwsze U z adresu e-mail