🚀 go-pugleaf

Witam, przesyłam swój tekst do wnikliwej analizy ;-) chodzi mi jedynie

o ocenę "czytelności" i stylu w którym jest napisany, więc - jak w temacie.



==

Bronek obudził się kilka minut wcześniej, teraz leżał i przez zamknięte

powieki percypował światło dzienne, przeciskające się do pokoju mimo

zasłoniętego okna. Jest późno skoro jest już jasno - zauważył, a gdy

tylko zauważył poczuł jak na duszę spada mu niepokój ciężki niczym

bryła ołowiu, miażdżąc zalążki pozytywnych emocji i optymizmu.

Nie myślał o niczym, jeżeli uznać myślenie za proces podlegający woli.

W jego głowie wirowały chaotycznie strzępy myśli, i mętne scenki z

czarnego scenariusza dnia dzisiejszego ( który zdążył już ułożyć ).

Sporadycznie bełkotał przekleństwa, bez konkretnego adresata, jedynie

by dać upust porannemu "bólowi istnienia", który Bronek znał doskonale.

Objawiał się ów ból, całą gamą emocji  których nawet nie sposób wyliczyć:

wspomniany niepokój, rozdrażnienie, złość to tylko składniki najłatwiejsze

do zidentyfikowania w tej gorzkiej emocjonalnej mieszaninie.

Lepiej przedstawia się kwestia określenia przyczyn takiego stanu ducha

naszego bohatera: spał, było mu ciepło, bezwładnie i przyjemnie, za chwile

musi jednak wstać, iść bynajmniej nie tam gdzie chce, spotkać ludzi których

bynajmniej  nie chce spotkać i robić rzeczy na których robienie nie ma

najmniejszej ochoty - tego się od biedaka wymaga, to musi przysparzać

cierpień: powrót ze świata nieograniczonej wolności do szarej codzienności.

A nawet Ty czytelniku, jak mniemam poświęcając czas na przeczytanie tego

co już przeczytałeś, liczyłeś że opowieść nie skończy się na opisie porannej

zgryzoty Bronka (który właśnie otworzył powieki i wpatrywał się na pozór

bezmyślnie w sufit).

- A właśnie że się skończy, chodziło tylko o ocenę stylu -  wymamrotał ów,

naciągając kołdrę na głowę.  Dobrze, niech tak będzie.

Fin.

==