🚀 go-pugleaf

Na Malcolma Green'a natknąłem się podczas moich studiów filozofii.
Napisał on pracę o horyzontach społecznych. To była jedna z 
pierwszych prac na ten temat. Jak na tamte czasy, istnie revolucyjna.
Do dzisiaj nie wiem, dlaczego ją wtedy przeoczono. 

Teoria horyzontów społecznych została kilka lat później rozwinięta 
przez Morisa i Bengla. Obecnie jest ona nieodzownym narzedziem 
w socjologi i psychologi, używanym do określenia stopnia związku 
jednostki ze społeczeństwem.

Niedługo po tym wpadła mi w ręce następna publikacja Greena. 
Tym razem był to krótki artykuł w "Science", z przed kilkunastu lat, 
na temat jakiegoś fenomenu w mechanice kwantowej. Przyznaje, 
że nie zrozumiałem materii, nie mój fach. Jednak w następnym 
numerze pisma, do tego artykułu wypowiedział się sam John Frimann, 
absoltny autorytet w tej dziedzinie.  

Wystarczyło mi to, ażeby zainteresować się osobą Malcolma Greena 
głębiej. Szczególnie, że zbierałem matriały do własnej pracy na 
temat "Motywacje we współczesnej nauce". Green wydawał się, być 
dobrym kandydatem na przykład czegoś, czego wtedy jeszcze nie 
spotrafiłem dokładnie zdefiniwać, a czego obecność czułem 
podskórnie. 

bogdan.p