🚀 go-pugleaf

In article <01bc4f0a$2f51f9a0$28a5ccc2@adam>,
Adam Ko�akowski <AKo...@free.polbox.pl> wrote:
>Czy kto� mo�e mi powiedzie�, dlaczego na moim komputerze, zreszt� dobrym,
>nie chodzi MK3?
>

Adam skonczyl pisac list na pl.gry.rpg. Przeciagnal sie na fotelu i zamknal
oczy szukajac chwilowej ucieczki przed migotaniem monitora.
Kiedy je otworzyl, lezal na brzuczu na podlodze, cos twardego i kancastego
gniotlo go w kark, tak, ze nie mogl ruszyc glowa, wykrecone rece trzeszczaly
niebezpiecznie, a krocze potraktowane czubkiem buta wlasciwie dopiero teraz
zaczynalo bolec. Zawylby, ale znieciona klatka piersiowa, nie dawala plucom
miejsca na zlapanie oddechu. Kiedy z oczu splynely lzy i obraz sie
wyostrzyl, Adam zobaczyl tuz prze soba pare butow: czarne, sznurowane,
siegajace polowy lydki. Pokryte kurzem, bllotem i rdzawymi plamkami
zakrzeplej krwi.
- Witaj chloptasiu- uslyszal z gory lekko zachrypniety glos, ktorego ton
swiadczyl, ze mowiacy swietnie sie bawi- jestesmy tu po to aby rozwiazac
Twoj problem. zaraz bedziesz mial najprawdziwszy w swiecie, dzialajacy MK3.
- Pusc go- to juz nie bylo do Adama.
Milosnik gier komputerowych niemrawo uniosl sie na czworaki i zwymiotowal.
Potem usiadl skulony, trzymajac sie za obolala zawartosc rozporka i obejrzal
swoich gosci.
Wlasciciel wojskowych butow mial okolo 170 wzrosu, nieogolona twarz o
szerokiek szczece i bicepsy rozsadzajace szeroie rekawy bluzy w barwy
maskujace. Ogolona glowe przykrywal mu czarny beret. Piesci wielkosci
oskubanych indykow sciskaly automat HK MP5 z tlumikiem. Na pasie wisialy
karbowane granaty obronne i kabura z wielim norzem bowie.
Ten ktory przed chwila przygnialat go do ziemi, stal oparty o sciane i
usmiechal sie slodko. caly ubrany bul w czarna skore: od kowbojskich butow
ze scietymi czubkami poczawszy, az do siegajacego kostek plaszcza z
szerokimi rekawami. Jego oczy ginely za lustrzanymi szklami okularow.
- Jest twoj Hamish- powiedzial i ciagle usmiechajac sie wrzucil do ust
niebieski osmiokat.

Obwieszony sprzetem pas, z lomotem walnal o podloge. jego sladem polecial
automat, potem beret, bluza i przepocony, podarty podkoszulek.
Adam patrzyl na pokryty bliznami, obnazony tors Hamisha. "To sie nie dzieje
naprawde" powtarzal sobie w myslach, ale to nie bardzo pomagalo. jego
zwieracze puscily, kiedy tamten na probe zamachal piesciami,
- Szykuj sie chlopcze- uslyszal.
- Nie, prosze- wyjeczal.
Podkuty glan zatoczyl luk szybszy niz spojrzenie.
Na ciagle dzialajacy monitor trysnela krew.
Solo w czarnym plaszczu usmiecnal sie na ten widok. Przypomnial mu on, jego
rodzimy swiat. "Warto bylo sie wybrac na mala wycieczke z kolega z
Twilighta" myslal czujac narastajace wibrowanie amfy.
- Dosyc bedzie- stwierdzil w pewnym momencie Hamish. Otartl piesci o spodnie,
nie przejmujac sie czerwonymi plamami i zaczal sie niespiesznie ubierac.
Solo przestapil nieruchome cialo i podszedl do komputera.
"Drogi lamerze, my wrocimy. Zostawiamy sie zywego tylko po to, abys do konca
swych dni, bal sie naszego powrotu. Sajonara."- taka zawartosc mial plik
pozdrowienia.txt, ktory Adam znalazl na twardym dysku rok pozniej, po
powrocie ze szpitala. 

Stan
 
-- 
           !***Blogoslawieni, ktorzy czestuja kawa o poranku.***!
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++  
 ******Stanislaw "Stan" Witold Czarnecki, student of laser physics, UMK******
++++++++++++++++++++++++++st...@eris.phys.uni.torun.pl++++++++++++++++++++++++++