🚀 go-pugleaf

Krzysiek wrote:
>> Swieta prawda! :-) Gry tamtych czasow, byly ohydnie trudne. To pewnie 
>> dlatego, ze byly bardzo krotkie i za wysokim poziomem trudnosci kryla sie 
>> grywalnosc...
> 
> Byly tez i takie, ktorych poziom trudnosci byl wywazony (zaczynaly sie 
> naprawde latwo, na tyle, aby zdazyc wciagnac gracza) i ktorych atrakcyjnosc 
> nie spad³a z wiekiem. Np. BOULDER DASH, czy moja ulubiona LUNAR LANDER. 
> 
> 

A pamięta ktoś grę DARG? Podobne w ideologii do Boulder Dasha. Dość
trudna. Było miejsce, gdzie trzeba było na pamięć ruszać joystickiem. 4
szybkie ruchy, żeby przejść to miejsce. Plansz było w sumie 20,
przestałem w to grać jak przeszedłem na jednym życiu całość.
Zagrywałem się też przez pewien czas w gremlinsy. Przejście planszy ze
99 gremlinsami nie było proste, trzeba było mieczem się pobawić.
Ale ekstremalna zabawa to było piekiełko. Gra nie do przejścia. Trzeba
było mieć dokładność co do piksela. Gra stworzona specjalnie tak :)
No i oczywiście różnej maści gry sportowe, gdzie trzeba było wyrabiać
sobie nadgarstek.

wer

P.S. W River Raid doszedłem chyba do 127 etapu.
P.P.S. W archona grałem tylko białymi, jednorożcem można było rozwalić
wszystkich.