🚀 go-pugleaf

Darkac napisał(a):
> Z sentymentem czytuję wysiłki w przypominaniu sobie różnych spraw związanych 
> z obsługą małego Atari.
> Proponuję temat DOS-ów. Dlaczego było ich tak dużo? Dlaczego nie wystarczał 
> jeden, a dobry?
> Różne DOS-y obsługiwały różne gęstości zapisu na dyskietce i miały różne 
> zdolności do obsługi różnych TURBO.
> Z tego co pamiętam DOS-y dzieliły się na takie, które obsługiwane były w 
> sposób "tabelkowy" lub "menu" i takie, które obsługiwane były edycyjnie, jak 
> DOS w PC. Zajmowały one różne długości obszaru pamięci i z tego względu nie 
> wszystkie programy mogły z danym DOS-em współpracować. Zależało to od tego, 
> gdzie zaczynał się w pamięci kod programu. Niektóre programy pozwalały na 
> powrót do DOS-a (nie każdego), a niektóre uruchomione z DOS-a niszczyły jego 
> obszar i powrót kończył się resetem,  SELF TEST-em lub zawieszeniem. To 
> denerwowało mnie szczególnie, bo traciło się mnóstwo czasu na ponowne 
> wgrywanie DOS-a.
> Pamiętam że najczęściej używaną kategorią programu były kopiery. Dzięki nim 
> między innymi można było robić porządki na dyskietkach i tworzyć zestawy: 
> DOS + program który z nim współpracował. Pamiętam że był jakiś taki ulubiony 
> przeze mnie kopier, który pozwalał na zaznaczenie w katalogu kilku plików na 
> raz i skopiowanie ich hurtem, ale za to sam on pracował pod jakimś mało 
> uniwersalnym DOS-em, z którego nie dało uruchomić się kopiowanych programów. 
> Więc żeby sprawdzić skuteczność kopiowania, trzeba było resetować komputer 
> (wyłączyć i włączyć) wgrać sprawdzany program z poprzedzającym go DOS-em, 
> potem znów resetować wgrać tamten DOS i znów kopier do nowych operacji. 
> Straszna czarna magia.

Moim ulubionym DOS-em był biboDOS. Ktoś to jeszcze pamięta? ;)

wer