🚀 go-pugleaf

railbar napisał(a):
>> Pamiętam tamte emocję... jednak przynajmniej ja nie idealizuję.
> 
> A ja jednak idealizuję. To jest jak kula u nogi.
> 
>> To pod wieloma sprawami była straszna bieda, gdzie wygłodniałym
>> rzucono jakby kilka plasterków salami...
> 
> To fakt i zapewne to spowodało, że to Atari było dla nas takim przeżyciem,
> które tak wtedy stało się taką częścią naszego życia, że pamiętamy to tak
> dobrze (i wspominamy) aż do dzisiaj.

Tam gdzie podaż jest ograniczona odczuwana wartość rzeczy wzrasta.

>> Np. ile radości się miała z pierwszego "znośnego" monitora
> 
> Tia, zielony Neptun lub Wela - to była "wypas" (mówiąc dzisiejszą nowomową).

Ja miałem "złoty" przerobiony jakiś terminal na monitor.

  >> do komputera kiedy porównując do tego co mam teraz można
>> by to tylko określić jako "makabrę".
> 
> Podobnie jak grafika gier z Atari, przecież jakby dzisiaj ktoś trzeźwo na to
> spojrzał to by powiedział, że byliśmy strasznie prymitywni skoro z tego
> powodu nie spalismy po nocach. O pisaniu w Basic już nie wspominam, dzisiaj

Nie zgodzę się z tym do końca - grafika była abstrakcyjna z przymusu
ale to można potraktować też jako założenie projektowe. Np. PacMan
nie wymaga nie wiadomo czego by się dobrze w niego bawić.
(również dzisiaj)

> dopiero mamy: wielozadaniowość, wątki, tcp/ip, grafika wielkiej
> rozdzielczości w milionach kolorów, pamięć wiekszą z 10000 razy,  i milion
> innych rzeczy, które by się nawet nie śniło. Np to, że cały software świata
> z Atari zmieściłby się dzisiaj na jednym pendrive za 50 złotych i jeszcze by
> miejsca zostało.
> 
>> I ile miałbym zdrowsze
>> oczy gdybym miał od razu taki monitor jak dzisiaj...
> 
> Może tak, może nie. Wzrok i tak słabnie z wiekiem (mimo, że nie noszę
> okularów, już zaczynam to zauważać, że nie widzę tak idealnie jak kiedyś).

U mnie akurat męczy się szybciej tylko póki co. Kiedyś mogłem zawalić 
noc przed CRT i było jeszcze bez większego bólu. Teraz z LCD więcej niż
5 godzin wymaga już robienia sobie przerw. Myślę, że gdybym miał dostęp
od początku do LCD to degradacja byłaby zauważalnie mniejsza.

Ale to jest cena bycia "pionierem"...


Pozdrawiam,
Radek