🚀 go-pugleaf

>> No... Bo co jak rownoczesnie bede chcial i tabelki
>> i empetrojki i PDFa i poczte i internet i ....
>> I trzeba by skoczyc do Biedronki i dokupic
>> ze 30 deko koprocesorow....
>
> Albo pogodzić się, że któreś taski będą się ślimaczyły (emulacja)

E... Popatrz na dzisiejsze pecety:

Procesor dwurdzeniowy. Nawet nie korzystajac z aplikacji
wielowatkowych uzytkownikowi pracuje sie przyjemniej,
bo system rozdziela zadania pomiedzy obie jednostki wykonawcze.

"koprocesor graficzny", ktory najpierw (jeszcze za czasow
swietnosci Amig) byl ukladem 2D czesto nawet bez funkcji tak
podstawowych, jakie niegdys oferowal Blitter.
Dodano akceleracje 2D.
Dodano funkcje 3D, teksturowanie, cieniowanie....
Dodano jednostki geometrii i oswietlenia przy okazji
Gdzies po drodze byl overlay, z-bufor, mipmaping, 32 bity...
Teraz raczkuje integrowanie z ukladami graficznymi jednostek
obliczeniowych dla fizyki...

I niepostrzezenie stopien komplikacji takiego ukladu
(i liczba bramek) dawno juz przeskoczyla wartosci znane z CPU.

Uklady muzyczne: owszem... jest zatrwazajaca ilosc tanich
ukladow typu ForteMedia bedacych tak na prawde konwerterem
DA. Ale przeciez jest na rynku ogromna ilosc ukladow
zawierajacych DSP.

PIO zmarlo, DMA zyje.

I tylko kontroler FDD nadal jest podpinany przez mostek magistrali ISA ;)

W kazdym razie... w jakims tam sensie pecety doszly do filozofii
jaka wprowadzila Amiga (advocatus diaboli) ;)

>>> Tak czy owak, mocny procesor "centralny" jest konieczny.
>>
>> No... a skoro juz mamy mocny "centralny" to po co reszta? ;)
>
> Bo nawet super-wydajny uniwersalny procesor polegnie
> wydajnościowo w starciu z dedykowanym chipem.

Dla tego tworzy sie specjalizowane uklady (GPU, DSP, ...)
tam, gdzie jest to (ze wzgledu na ilosc obliczen) niezbedne.

Cala reszte zalatwia CPU, bo tak prosciej, taniej,
a przecietnemu uzytkownikowi zwisa, czy tabelka w Excelu
otworzy sie w 0,2 czy 0,3 sekundy. Zwlaszcza, jesli w tym czasie
drugie jadro procesora jest wolne i czeka na jego polecenia.

> W "mojej" koncepcji czarną robotę odwalają odpowiednio
> zaprogramowane koproce, a centralny zajmuje się tym
> czego one nie potrafią.

Upgrejdowalna karta graficzna... ;)
Jakkolwiek to utopia, to pomysl mi sie bardzo podoba :)

> Dzięki temu unikasz
> konieczności przeprogramowania koproca przy byle okazji i w każdej
> chwili masz zapas wydajności. Choćby aki przykład, wszystkie trzy
> koprocki są zajęte (w sesie zaprogramowane pod jakieś zadanie), odpalasz
> nowy proces, to on startuje na procesorze głównym. W trakcie jego
> działania, system podejmuje decyzje, czy opłaca się przeprogramować
> któregoś koproca czy nie.

Podobny model byl walkowany przy Transmecie.
W sumie... szkoda, ze nie wyszlo...
Nawet gdyby ta sciezka rozwoju nigdzie nie prowadzila,
to wiedzielibysmy jak takie rozwiazanie sie spisuje w praktyce.:)

Dobra... ide poczytac Exec'a. Bo na PPA kasuja posty
i na flejma nie ma co liczyc... Szkoda... Popcorn mi sie zmarnuje... ;)

Pozdrawiam,
Vituniu.