🚀 go-pugleaf

>>>>> "Michał" == Michal Trojnara <mtrojnar@ddc.daewoo.com.pl>:
 >> Ostatnio bawilem sie w ustawianie sendmaila na non-root-suid i nawet
 >> chodzilo.  Wymagaloby to dopracowania ale...  Niestety, poniewaz
 >> sendmail odpalany byl przez inetd nie nadawalby sie do wiekszych
 >> systemow pocztowych.

 Michał> Do sendmailowi wlasciwie atrybut setuid?  Zeby zrobic bind na
 Michał> porcie smtp moze przeciez startowac z prawami roota, jak inne
 Michał> demony, a potem zmieniac grupe na mail i uzytkownika na nobody.
 Michał> Nie analizowalem kodu sendmaila, wiec wybaczcie, jezeli pytanie
 Michał> nie jest zbyt madre.  U mnie (HPUX) sendmail ma setuid root i
 Michał> setgrp mail.

IMHO, sendmail nigdy nie będzie bezpieczny. Nawet jeżeli uruchamia się
go jako root, a potem szybko robi seteuid(jakis_user), to i tak ma on
real uid 0. Wyjście przez setreuid() nie jest jakimś specjalnym
problemem.

Wadą sendmaila (największą) jest to, że wszystko próbuje on robić w
jednym procesie. Dla porównania ZMailer
(ftp://sunsite.icm.edu.pl/pub/unix/mail/zmailer/) ma 4 główne procesy:
smtpserver (który robi bind() i listen() na porcie 25 i odbiera pocztę),
router -- który przetwarza aliasy i rozdziela pocztę na MXy, scheduler
-- który zajmuje się uruchamianiem transporterów poczty oraz smtp --
czyli transportery, które pocztę wysyłają. Tylko smtpserver potrzebuje
kiedykolwiek uprawnien roota.

--J.