🚀 go-pugleaf

On Friday, January 3, 2020 at 1:18:08 AM UTC+1, slawek wrote:
> "M.M." <m@g.c> Wrote in message:
> > Podobno główną zaletą Pythona jestto, że po zaledwie małym kursie można szybko pisać duże aplikacje. W C++bez solidnego kursu i praktyki programować się zdecydowanie nie da. Czasami tu iówdzie można przeczytać, że Python...
> 
> 
> 1. IMO Python jest niezbyt dobry dla programów mających ponad
>  100000 LOC (nie licząc bibliotek i cudzych modułów). 

Często czytałem że większe programy pisane w językach z dynamicznym 
typowaniem szybko stają się trudne w zarządzaniu, nawet powtarzałem
tę opinię. Ale nie wiem ile w tym prawdy. Jakie jest uzasadnienie?
Dlaczego w tym języku można efektywnie tworzyć oprogramowanie pod
warunkiem że nie przekracza  5tys linii, w tym do 100tys, a w jeszcze
innym do milionów?

> Idealnie
>  program w Pythonie to jakieś 2000 do 5000 LOC robiące to do czego
>  w C++ potrzeba byłoby jakiegoś giganta na pół miliona linii kodu.

Czy na pewno nadal rozmawiamy o języku programowania czy już o 
bibliotekach? Pół miliona to 100 razy więcej niż 5tys. W C++
też pisze się efektywnie, ale trzeba mieć odpowiednie biblioteki.

>  Oczywiście całkiem konkretne rzeczy da się zrobić w np. 50
>  linijkach lub mniej. Przykładowo: zassać dane z bazy, zrobić
>  obliczenia i narysować publish-ready wykresy.

W C++ też to można zrobić w 50 linijkach, kwestia bibliotek.

 
> 2. W C++ da się programować na poziomie C. Tak m.i. programują
>  mikrokontrolery elektronicy - udając że nie ma OOP, STL, new i
>  nawet const.

Osobiście programowałem w C++ na mikrokontrolery. Dzięki szablonom
miałem prawie od kopa 3 wersje swojej biblioteki, wielkość kodu w
zależności od wersji biblioteki różniła się wielokrotnie, mogłem
wybrać najmniejszy kod. W C bym musiał nieźle się nagimnastykować żeby
uzyskać taki efekt.


> 3. Siłą Pythona jest abstrakcja - patrz niżej:
> def commute(a, b): return a*b - b*a
> 
> Dowcip w tym ze definicja commute jest zupełnie ogólna - mogą tam
>  być zwkłe int, mogą być macierze, mogą być operatory różniczkowe.

Niby w C++ też, ale zapis jest z lekka rozwlekły:
template< class T >
void compute(T &a, T &b) { return a*b - b*a; }


>  W C++ też dałoby się to /jakoś/ zrobić. Tyle że w Pythonie taki
>  poziom abstrakcji jest czymś zupełnie normalnym.

Hmmmm to prawda.


> 4. Python ma parę PASKUDNYCH wad.

Ja nie wiem.

Pozdrawiam