🚀 go-pugleaf

> Całkowicie się nie zgadzam.
> Nigdy nie miałem w szkole wprowadzanego zapisu x^2.

No tak. Bo widzisz - w Mathematice ten zapis wygląda dokładnie tak jak w szkole. Natomiast po skopiowaniu go do grup dyskusyjnych jest x^2, bo w okienku, gdzie pisze tego posta, jest tylko taki font i nie ma superscriptu.

> Użycie symbolu ^ do wyrażenia potęgowania jest może uznane przez garstkę osób piszących w raczej niszowych językach.

https://en.wikipedia.org/wiki/Exponentiation#In_programming_languages

MATLAB, Wolfram, R, Excel, Analytica, TeX, "most computer algebra systems".

"Garstka osób w niszowych językach", tak? Łomatko...
Sami użytkownicy Excela pewnie przykryliby liczebnie fanów wszystkich innych zapisów... Pozostali to ludzie zajmujący się profesjonalnie inżynierią i matematyką. Niech będzie, że to nieistotna garstka.

> No właśnie. Ile godzin spędziliśmy w szkole, przyzwyczajając się do tej notacji?

Nie ważne ile. Ważne, że to była inwestycja, na której można bezpiecznie budować. Programiści nie startują od zera i zwykle są to ludzie z jakimś istniejącym już fundamentem intelektualnym. No chyba że robimy język dla kosmitów, jak w filmach sci-fi i zakładamy, że odbiorca nie kuma kompletnie nic.

> List comprehensions mają jednak pewną przewagę nad map. Przy pomocy map nie napiszesz czegoś takiego:
> 
> [(x, y, z) | x <- [1 .. 100], y <- [1 .. 100], z <- [1 .. 100], x^2+y^2==z^2]

To, że w Twoim ulubionym języku nie napiszę, to jest Twój problem a nie mój. :-)

Map[
 Function[triple,
  Apply[Function[{x, y, z}, If[x^2 + y^2 == z^2, {x, y, z}, Nothing]], triple]
 ],
 Tuples[Range[100], 3]
]

Nieco dłużej, ale Ty osiągnąłeś limit swojego zapisu a moja mapa nawet się nie rozgrzała.
W tym przypadku jednak nie użyłbym mapy, bo to jest system z ograniczeniami a nie transformacja i od mapy lepszy jest filtr:

Cases[Tuples[Range[100], 3], {x_, y_, z_} /; x^2 + y^2 == z^2]

Nawet działa >2x szybciej. I tak bym to zostawił.

> A w przypadku człowieka dlaczego nie chcesz, żeby był jak najprostszy?

Bo polegam na tym, co człowiek już wie ze szkoły. To jest koszt, który już został poniesiony, więc mogę z niego za darmo skorzystać.

> Zrobiłem ankietę na Twitterze. Jak do tej pory zagłosowały 32 osoby.
> Wygląda na to, że spośród nich zgadza się z Tobą dokładnie 0 osób.

Ale znasz tą teorię psychologiczną, że otaczamy się ludźmi, którzy potwierdzają nasze poglądy (bo innych nie lubimy, więc nie chcemy ich mieć w kręgu znajomych)? Wiesz, co by wyszło, gdyby Wolfram taką ankietę zrobił na swoim profilu?

> Cały czas nie znam kontekstu, w którym ta druga notacja z haszami i małpami byłaby efektywniejsza.

Problem w tym (podobnie jak w wielu poprzednich tematach), że nie da się ustawić obiektywnej granicy pomiędzy znaczkami rozsądnymi a nierozsądnymi. Od nawiasów, przez podstawowe operatory, po strzałki po hasze i małpy. Dla Ciebie małpa jest nieczytelna, dla kogoś innego nieczytelny będzie znak plusa.

Granica czytelności jest subiektywna i zależy od... kręgu znajomych.

-- 
Maciej Sobczak * http://www.inspirel.com