🚀 go-pugleaf

"Piastowianin" <piastowrzadzi@o2.pl> wrote in 
news:cte969$m46$1@atlantis.news.tpi.pl:

> Co warto, a czego nie warto ladowac za pomoca polecen devicehigh (w 
> config.sys) i lh lub loadhigh (w autoexec.bat) do pamieci RAM? 

Przede wszystkim warto poeksperymentować z tym, co i w jakiej kolejności 
ładować, pod kątem zwolnienia jak największego obszaru pamięci podstawowej. 
Jeśli uzyska się jakieś 600 kB, to uznać cel za osiągnięty (dalej się nie 
opłaca, szkoda czasu). Nie używać msconfig-a. Mnie się zawsze udawało 
"ręcznie" uzyskać lepszą konfigurację, przy tym bezpieczniejszą, bo bez 
wpisywania bezwzględnych adresów.

Osoba podpisana jako Miroslaw Cichocki <mirekc@interia.pl> w artykule 
<news:Xns95EF63E152555mirekcfltkrasnikpl@193.110.122.97> pisze:

> "Piastowianin" <piastowrzadzi@o2.pl> wrote in
> news:cte969$m46$1@atlantis.news.tpi.pl:
>
>> Co warto, a czego nie warto ladowac za pomoca polecen devicehigh (w
>> config.sys) i lh lub loadhigh (w autoexec.bat) do pamieci RAM?
> Przede wszystkim warto poeksperymentować z tym, co i w jakiej kolejności
> ładować, pod kątem zwolnienia jak największego obszaru pamięci
> podstawowej.

Przed eksperymentami warto sprawdzić, jakie obszary pamięci są zajęte 
przez rozszerzenia Bios (w nowszych komputerach) czy karty ISA (w 
starszych). Przyda się do tego AIDA16. Zidentyfikowane obszary trzeba 
wykluczyć z obsługi przez EMM386.

> Jeśli uzyska się jakieś 600 kB, to uznać cel za
> osiągnięty (dalej się nie opłaca, szkoda czasu). Nie używać
> msconfig-a.

Chciałeś napisać memmakera. Uważam, że warto go raz uruchomić, żeby 
zorientować się, ile pamięci wymaga każdy rezydentny program czy sterownik 
do uruchomienia, a ile zajmuje później jego część rezydentna.

> Mnie się zawsze udawało "ręcznie" uzyskać lepszą
> konfigurację, przy tym bezpieczniejszą, bo bez wpisywania
> bezwzględnych adresów.

Dane uzyskane z memmakera mogą być przydatne, jeśli po dokonaniu 
niezbędnych wykluczeń okaże się, że obszar pamięci górnej składa się z 
kilku bloków. Wówczas można przypisać niektóre programy na siłę do bloku 
mniejszego, który z powodu konieczności zachowania kolejności ładowania 
niektórych programów zostałby niewykorzystany przez automat ładujący 
programy do największego wolnego bloku.
Rozmiar i zajętość bloków można sprawdzać poleceniem mem z odpowiednimi 
parametrami.

Należy też zwrócić uwagę na możliwość operowania parametrami 
poszczególnych sterowników czy programów. Przykładowo:
- smartdrv rezerwuje w pamięci konwencjonalnej i górnej bufory 
proporcjonalnie do podanej wielkości cache'a - jego znaczne zwiększenie 
może spowodować niemożliwość umieszczenia buforów w pamięci górnej;
- mscdex dokonuje rezerwacji buforów dla CD-Roma zgodnie z parametrem 
wiersza poleceń - szybszy napęd wymaga większej liczby buforów;
- VLM.EXE ma możliwość ładowania modułów klienta Novella (sieć Netware) do 
pamięci XMS lub EMS, a samego siebie do pamięci konwencjonalnej lub 
górnej.

Wreszcie - można nabyć drogą kupna którąś z "Alchemii" Pawła Koronkiewicza 
wydanych przez wydawnictwo Croma. W tym przypadku najbardziej przydatna 
będzie oczywiście "Alchemia pamięci".

-- 
Andrzej P. Woźniak  uszer@pochta.onet.pl  (zamień z<->h w adresie)