🚀 go-pugleaf

On 2024-10-26 at 01:18 Marcin Debowski wrote:
>> W poleceniu 'ZM1=~/foo echo $ZM1' za $ZM1 shell podstawia znaną sobie starą
>> wartość ZM1 z bieżącego środowiska (albo pustą, jeśli ZM1 nie istnieje)
>> _zanim_ wykona całe polecenie.  Natomiast samodzielne przypisanie zmiennej
> 
> Ok, chyba coś zaczyna do mnie docierać... 
> A we fragmencie bash -c 'echo $ZM1' 
> 
> ...nie podstawia bo traktuje jako 'string'. Ale nowa powłoka z 
> właściwości opcji -c traktuje ten sam string jako dalsze argumenty (nie 
> wywala command not found). Tak?

Prawie.  String objęty apostrofami to jest jeden argument, czyli
w nomenklaturze shella jedno słowo (token).  Opcja -c nakazuje
bashowi potraktować _pierwszy_ argument -- w tym przypadku cały ten string
-- jako polecenie do wykonania.  Mówiąc obrazowo nakazuje mu: przepisz sobie
tekst pierwszego argumentu do linii poleceń i zrób to samo co robisz kiedy
użytkownik interaktywnie wpisze linię tekstu i wciśnie [Enter] -- rozwiń/
zinterpretuj tę linię i wykonaj.

Jeśli argumentów (słów/tokenów) jest więcej, to bash przypisze drugi
i następne zmiennym pozycyjnym $0, $1 itd. w swoim środowisku, więc można
je wykorzystać już w tym poleceniu powstającym z pierwszego argumentu
(coś à la przekazywanie parametrów funkcjom w językach programowania), np.:

$ ZM1=STARA
$ ZM1=NOWA bash -c 'echo ZM1=\"$ZM1\" \$0=\"$0\" \$1=\"$1\" \$2=\"$2\"
\$3=\"$3\"' $ZM1 ALA 'MA KOTA'
ZM1="NOWA" $0="STARA" $1="ALA" $2="MA KOTA" $3=""
$