🚀 go-pugleaf

Marcin 'Qrczak' Kowalczyk wrote:

>>OK. Jak już pisałem wcześniej - mogę to związać z pojęciem zakresu
>>pętli i widoczności obiektów. Jeśli w jakimkolwiek miejscu widzę
>>obiekty zadeklarowane w pętli, to mogę tą pętlę też przerwać.
>>To właśnie obejmuje nie tylko ciąg instrukcji traktowany jako
>>sekwencję, ale również lokalne rozgałęzienia w rodzaju instrukcji
>>warunkowych (tak naprawdę to dopiero wtedy przerywanie pętli ma
>>sens).
> 
> Zgodnie z tym kryterium powinno też obejmować lokalne funkcje.
> I u mnie obejmuje, a u Ciebie nie.

U Ciebie nie obejmuje, bo nie masz break.
U mnie nie obejmuje, bo nie mam lokalnych funkcji. :)

Gdybym je miał, to i tak sceptycznie podchodzę do tematu dostępności 
obiektów lokalnych. Nawet gdybym na to pozwolił, to nie pozwoliłbym na 
ingerowanie z ich poziomu w logikę pętli, które strukturalnie są 
zewnętrzne w stosunku do tych funkcji.
W Twoim przypadku wyjątki pomagają ulepić jakiś schemat kontroli 
sterowania pomiędzy poziomami, ale to jest *skutek* modelu, który 
przyjąłeś a nie obiektywnie dobre rozwiązanie. Ja tego nie kupuję.

>>Wywołanie funkcji w pętli powoduje, że powstaje nowy zakres, gdzie
>>obiekty stworzone w pętli nie są widoczne (to też zależy od języka,
>>ale mówię o "moich" językach, gdzie widoczność jest ustalana
>>statycznie) -
> 
> A ja mówię o moim, gdzie jest ustalana statycznie *i* obejmuje obiekty
> zdefiniowane w pętli.

Czy obejmowałaby też etykiety (gdybyś je miał)?

Konkretniej:
Masz pętlę albo inną strukturę z etykietą i w tej strukturze definiujesz 
i aplikujesz lokalną funkcję. Czy w tej lokalnej funkcji pozwoliłbyś na 
dostęp do tej etykiety i jej wykorzystanie?

Składnia z czapki, oparta o C++:

etykieta:
while (true)
{
     string msg = "Hi";

     void () { cout << msg; break etykieta; }   ();

//  ^ . . . . . . . . . . . . . . . . . .  ^   ^
//  |                                      |   |
//  |              ,-----------------------'   |
//  lokalna funkcja                            |
//                                             |
//                           i jej aplikacja --'
}

Tu masz przykład na dostęp z funkcji lokalnej do obiektów zdefiniowanych 
w pętli (msg) *oraz* do etykiety.

Pozwoliłbyś na to? Wygląda fajnie, ale ja zabroniłbym *obu* tych rzeczy.


> Musi być coś zamiast finally, żeby język był praktyczny.

Oczywiście, tylko że ja na to patrzę odwrotnie (i historycznie chyba mam 
rację): to właśnie finally jest "czymś zamiast". Z takimi efektami, jak 
wspomniałeś.

>>No właśnie nie jest przezroczyste, bo powstaje kod, który nie widzi
>>pętli, którą przerywa. Taki kod (czyli tą funkcję) można wywołać
>>w inny sposób, i wtedy przestaje mieć sens.
> 
> Ależ widzi. Tyle że jeśli się uprzeć, to można zbudować kod, który
> będzie próbował przerwać pętlę po tym, jak ona się już zakończyła.
> Takie życie.

No właśnie mi się to nie podoba.

> Sytuacja jest podobna do próby operacji na pliku po jego zamknięciu.

U Ciebie, tak. U mnie nie, bo nie używam tokena. Przerwanie pętli jest 
częścią jej struktury i *nie da się* przerwać pętli nie mając pętli - 
dla mnie to jest błąd statyczny a nie "takie życie".


-- 
Maciej Sobczak : http://www.msobczak.com/
Programming    : http://www.msobczak.com/prog/