🚀 go-pugleaf

On Sat, 02 Aug 2014 08:13:03 +0200, Sebastian 
Biały<heby@poczta.onet.pl> wrote:
> a) oczywistym jest że aby zainstalowac aplikację 100kB nalezy 
wpakować 
> ją do installshielda zajmującego 10MB.

I winusera przyzwyczajono, że zainstalować sterowniki drukarki 
(300kB) to trzeba ściągnąć plik 200MB.


> b) Ja chce kliknąc "zainstaluj mi XYZ" a nie grzebać w 
internetowych 
> wysypiskach i zasysać aplikację z bonusami.

A to moim zdaniem marketingowa "wartość dodana" narzędzi instalacji, 
takie są założenia produktu jakim jest windows: 3rd party product 
placement,  nie tylko MS się cieszy, że zarabia.


> Apliakcja instalowana jest do folderu X. Usunięcie folderu X 
powoduje że 
> znika w 100%. Przeniesienie folderu X na inną maszynę powoduje że 
> aplikacja działa. Podobnie z reinstalacją bądź upgrade OS. Że dll 
są 
> współdzielone przez kilka programów to ... mit. Dzielą tylko 
systemowe.

 Słuszne ale powyższe nie przyjęło się nawet w unices, dystrybucje 
wrzucają pliki programu do /usr/{bin,lib, doc,share}, fakt, że system 
pakietów wie gdzie co jest. W ręcznie  kompilowanych można wymusić 
prefix typu /usr/local/nazwaapp ale wtedy do ld.conf trzeba dodawać 
/usr/local/nazwaapp/lib a do $PATH /usr/local/nazwaap/bin. 
Kilkanaście lat temu testowałem jakiegoś  menadżera okien, który tak 
poustawiał środowisko, że aplikacje instalował w $home/apps/nazwaap. 
Niestety nie pamiętam nazwy ani szczegółów, zapamiętałem to jako 
próbę innego ogarnięcia struktury katalogów...

-- 
Marek