🚀 go-pugleaf

On 2011-03-04, Tomek "Grych" Gryszkiewicz <grych@nospam.tg.pl> wrote:
> W dniu 11-03-02 20:53, Andrzej Rosa pisze:
>> W ogóle interfejs dotykowy jest bardzo trudny, przynajmniej z punktu
>> widzenia programisty.  Kursor ma zawsze jakiś stan, bo jest umieszczony
>> w konkretnym miejscu na ekranie, więc programista jest w stanie po
>> prostu przypisać akcję do stanu.  W przypadku interfejsu dotykowego nie
>> da się, bo nie ma kursora, więc programista musi zgadywać co użytkownik
>> może w danym momencie zrobić i przypisać akcje na zasadzie "co by było
>> gdyby".  Jedyną wskazówką jest kontekst, który jest jednak o wiele mniej
>> oczywisty niż konkretny stan, szczególnie w sytuacji gdy mamy do
>> czynienia z kilkoma aplikacjami jednocześnie.
> Akurat w iOS to jest bardzo proste (z punktu widzenia programisty), 

Bo masz do czynienia z jedną aplikacją na raz?

> normalnie przypisujesz eventy do konkretnych obiektów. Trochę trudniej 
> obsłużyć suwanie paluchami (drag&drop), 

To jest bardzo trudne nawet w przypadku klasycznego kursora.  

> a jeszcze troszkę trudniej 
> multitouch. Natomiast nie jest to na pewno "bardzo trudne" :)

Bo nie wnikasz.  Rozpatrz wszelkie możliwe przypadki kiedy przenosisz
dowolną zawartość bądź akcję z jednej aplikacji do drugiej a dokopiesz
się totalnego galimatiasu.  Jak dodasz do tego brak kursora, czyli brak
informacji skąd co przenosisz, konsekwencje robią się zupełnie
nietrywialne.

Dla przykładu - "złapałeś" pędzel w paintcie i upuszczasz na pulpit.
Jak masz kursor wiadomo co robić (w tym wypadku nic).  W przypadku
interfejsu dotykowego nie masz kursora, który "zapamięta" że niesiesz
pędzel, nie ma przycisku myszy, który możesz upuścić, więc wszystko
zależy od mocy predykcyjnej programisty, w którą sądząc po tej dyskusji
mam powody powątpiewać... ;-)

-- 
Andrzej Rosa
Working Gentoo flavor:  http://www.funtoo.org
Maintained by Daniel Robbins.