🚀 go-pugleaf

On 13 Mar 99 19:22:02 GMT, potis@wr.onet.pl (Artur Kasprzyk) wrote:

>
>
>[...]
>| 
>| 
>| Mam ta przewage nad Panem Subieta ze zajmuje sie budowa obiektowych
>| systemow rozproszonych i WIEM ze UML sie do tego nie bardzo nadaje.
>
>A Pan ciągle opinie .... :-))
>
>Prosze mnie zle nie zrozumiec, ale dopóki Pan nie poda KONKRETNEGO
>argumentu, zawsze bedzie mozna rozwazac dla przypuszczenia:
>[1] W UML NIE DA SIĘ OPISAC SYSTEMOW ROZPROSZONYCH
>[2] PAN LEWANDOWSKI NIE POTRAFI W UML OPISAC SYSTEMÓW
>      ROZPROSZONYCH.
>

To drugie. Co do pierwszego: prawdopodobnie wsystko da sie opisac we
wszystkim. Ale nie udalo mi sie opisac w UMLu warunkow synchronizacji
niezaleznych autonomicznych obiektow dzialajacych wspolbieznie
("agents") ktore pracuja rownolegle nad kawalkami tego samego zadania
i musza byc synchronizowane przez twor zwany "distributed barrier"
(mniej wiecej, a moze natwet mniej niz wiecej jak w ksiazce Froelund:
"Coordinated Distributed Objects: An Actor-Based Approach to
Synchronization"). Nie udalo mi sie tez opisac w UMLu zjawisk
wystepujacych gdy jeden z "agentow" padnie i trzeba oszacowac straty i
podjac akcje dalej. Jak rowniez nie udalo mi sie pare innych rzeczy.
Udalo mi sie tylko narysowanie kilku pudelek reprezentujach agentow i
polaczenie ich strzalkami.

Do ukladow rozproszonych nie ma (nie mam?...) zreszta dobrej notacji
projektowej. Ja uzywam dosyc pokretnej notacji zwanej UNITY (Chandry &
Misra: "Parallel Program Design: A Foundation"), a wlasciwie jej
"sekwencyjnej" modyfikacji (Van de Velde: "Scientific Concurrent
Programming"). Uzywalem tez notacji IP (Frances & Forman, "Interacting
Processes: A Multiparty Approach to Coordinated Distributed
Computing"). Ta ostatnia jest troche "walnieta" ale mozna ja stosowac
po malej naprawie. Obie zreszta sa troche "walniete", ale nie mam nic
lepszego. Bardzo bylbym zadowolony gdyby dalo sie to zrobic w UMLu ale
mam wrazenie ze czegos takiego nie da sie "opowiedziec obrazkami".

Zreszta, inni tez widocznie uwazali ze przy pomocy obrazkow nie
wszystko da sie wyrazic, bo w koncu standard UML definiuje twor zwany
OCL, czyli Object Constraint Language (Warmer & Kleppe, "The object
Constraint Language: Precise Modeling with UML", oraz
http://www.software.ibm.com/ad/ocl/
"Trzej amigos" w swoich publikacjach wzmiankuja o nim raczej
niechetnie; nie jest to ich twor a rodem z IBM. Korzenie ma zreszta w
notacji BON (Business Object Notation) a pochodzacej ze srodowiska
obracajacego sie wokol jezyka Eiffel (ale nie od Meyera bezposrednio,
patrz Walden  & Nerson: "Seamless Object-Oriented Software
Architecture: Analysis and Design of Reliable Systems"). OCL jest
wlasnie podzbiorem jezyka zdefiniowanego w BON i opiera sie na
pojeciach takich jak "design by contract" czy "assercja" (do Pana
Subiety: TROCHE jednak mozna zdefiniowac design-by-cuntract, moze nie
w UML czystym, ale UML z "oficjalnymi dodatkami"). Niestety, mimo mego
szacunku dla OCL (uzywam go namietnie) jest on za malo ekspresywny i
zbyt wasko zorientowany na ograniczenia aby dalo sie w nim zdefiniowac
uklady rozproszone. Moze by sie go dalo rozszerzyc w tym kierunku?
Niestety, poza mysleniem o tym nie mialem czasu aby cos w tym kierunku
zrobic.

Podsumowujac: Pan Kasprzyk ma reacje: rzeczywiscie nie umiem sie
poslugiwac UMLem.

A.L.