🚀 go-pugleaf

Andrzej Lewandowski wrote:
>"Adam Karpierz" <karpierz@itl.pl> wrote:
>
>>Gwoli scislosci. Mowiac o programach numerycznych mialem na
>>mysli konstrukcje np. typu:
>
>>doubler array_ [2+N + 1];
>>double * array = &array[-N];
>
>>for ( int i = 0; i <= N; ++i )
>>    {
>>    parz[i]  = (array[i] + array[-i]) / 2.0;
>>    parz[-i] = parz[i];
>>    npar[i]  = (array[i] - array[-i]) / 2.0;
>>    npar[-i] = - npar[i];
>>    }
>
>>a nie o powyzszy przyklad z character ktory
>>(poniewaz nei me innego wyjscia w C) tez jest
>>przydatny.
>
>Panie Adamie, prosze napisac ze pan zartowal...
>
>A.L.


To zalezy z czego ? Z ostatniego zdania
(ze nie ma innego wyjscia w C niz skazanie na traktowanie
znaku jako liczby a nie typu i dlatego przyklad jest przydatny)
to oczywiscie ze nie tyle zartowalem ile sobie zakpilem po prostu.

Wredna  prowokacja bylo takze w innym liscie (do Dariusza
Slusarczyka) moje zdanie:
> PS: Natomiast jestem ciekawy jak Pan ta metode
>        zastosuje w przypadku tablic wielowymiarowych
>        powiedzmy dwywymiarowych ?.
>        Tu juz chyba tak latwo sie nie da prawda ?.

Prosze zobaczyc na jego odpowiedz na moj list i jego "implementacje"
tablicy dwuwymiarowej w C o dowolnych zakresach (indeksowanej ZNAKAMI).
Troche prowokacji i pewne rzeczy po prostu komentuja sie same.
Owszem D.Slusarczyk udowodnil ze sie da. Tak sie skoncentrowal
na tym ze nie pomyslal ze mnie chodzilo nie o wykazanie ze sie da
(bo sie da, z wskaznikami mozna wszytsko) ale W JAKI SPOSOB sie
da.. i jak to bedzie wygladalo :)
Odpowiedz D.SLusarczyka jest przykladem jak ja to nazywam
samokomentujacym sie.

Od tej chwili wszystko powiem na serio.

Przyklad z tablica double niestety musze Pana zmartwic zartem
nie byl, oczywiscie oprocz deklaracji samej tablicy zostawionej w
takiej postaci po to aby uwidocznic jej udziwnienie, nielogicznosc i
sztucznosc  i zupelnej bezsensownosci merytorycznej
przykladu (no bo po jaka cho... pamietac cala czesc parzysta i nieparzysta
probek gdy wystarczy polowe). Tak mi sie jakos z rozpedu po prostu
bezsensownie napisalo. Nie powiem ze bylo inaczej bo bym
sklamal... Mylic sie jest rzecza.. itd.

Oczywiscie w praktyce w C stosowalem normalne w swiecie
funkcje do tworzenia tablic np:

double * array = matrix1(-N, N);

Niestety gdy pojawily sie PC-ty bylem kiedys postawiony
przed sytuacja _koniecznosci_ przepisania na C sporej czesci swojej
biblioteki w Algolu gdzie jak Pan zapewne doskonale pamieta deklaracja
tej tablicy bylaby chyba najnormalniejsza jaka sobie mozna awyobrazic

BEGIN
REAL ARRAY tab[-N : N];

% w ogolnym przypadku typ ARRAY nazwa[wyrp1:wyrk1, wyrp2:wyrk2,...];
...
END;

i naprawde stosowalem z powodzeniem powyzszy sposob w C
no bo inaczej pozostalo by mi mozolne przeliczanie indeksow z Algolu
tak aby kazda tablica byla indeksowana od 0.
Prosze mi powiedziec po co ? Aby sie dostosowac do ograniczen C
w tym wzgledzie i uczynic wcale dobry kod zupelnie nieczytelnym i
nielogicznym ?. Wolalem to drugie wyjscie czyli dostosowac C
do moich potrzeb.
Jako swoj prywatny standard przyjalem tez realizacje
tablic wiecej niz 1 wymiarowych wylacznie jako tablic pointerow.
Tez mi sie to bardzo oplacilo.

Oczywiscie mowie o C.
W C++ juz malo pisalem rzeczy numerycznych a do tablic
stosowalem po prostu najnormalniej w swiecie klasy.

Ciekawy jestem Panskiej reakcji na to co napisalem nawet jesli
mialaby byc skrajnie nieprzyjemna.

Pozdrawiam
--
Adam Karpierz
Poszukuje stalej pracy, moje dane:
http://www.adares.alpha.pl/cv.htm