🚀 go-pugleaf

Glowna zaleta UMLa polega na tym, ze jest. Te "methods wars" byly juz smieszne
:)


Mysle, ze od tego stwierdzenia nalezy rozpoczac dyskusje na temat UML. Meczarnie
spowodowane przechodzeniem w locie z notacji Martina, na C-Y, OMT, OOSE
doprowadzaly do szewskiej pasji i na dluzsza mete byly nie do wytrzymania. UML,
w duzym stopniu zredukowal koniecznosc "przestawiania" sie na rozne notacje,
natomiast nie zredukowal jej do konca. W chwili obecnej nalezy precyzowac
wersje UML, ktora sie poslugujemy ("na rynku" funkcjonuje obecnie wersja 1.3).

Wydaje mi sie, ze UML powinien stac sie baza dla "specjalizowanych UMLi" dla
poszczegolnych
obszarow zastosowan oprogramowania. 

Pamietam, ze kilka lat temu (3-4) technika The SELECT Perspective zostala uzupelniona
o elementy specyficzne dla RTS. Jakos to upadlo (pewnie ze wzgledu na niewielkie
zapotrzebowanie rynku) - nie mniej jednak powstalo podejscie dedykowane dla 
tego typu systemów (nazywalo sie "The SELECT Perspective for Real-Time Systems").

"SpecjalizowaneUML-e" moga zaczac powstawac w momencie, gdy UML zaproponuje
jakis proces wytwórczy (zdaje sie, ze juz zaproponowal, ale potwierdzic to bede w stanie
po przeczytaniu ksiazki trzech amigos ""Rational Unified Process" - czy jakos tak),
specjalizujac go do roznych klas systemow. Notacja bedzie mogla byc jedyna-wspolna
natomiast proces powinien "decydowac" jaki jej podzbiór bedzie wykorzystany. 


Pan Subieta slusznie wypunktowal niestabilnosc metamodelu UML. Tak istotnie jest.
Metamodel jest czesto "latany" a przepychanki miedzy Trzema Wielkimi powoduja, iz co rusz
zostaje wprowadzone cos nowego (w ostatniej wersji widac, ze Jacobson dostal
wolna reke, gdyz pojawily sie "predefiniowane stereotypy" - oczywiscie wraz z 
predefiniowanymi ikonami - wykorzystywane w modelowaniu dynamiki, ktore 
zywcem zostaly "skopiowane" z jego ksiazki), co (o zgrozo !) ZMIENIA zasady gry
(zamiast je rozszerzac czy precyzowac). 

Nie chcialbym jednak jedynie krytykowac UML-a (w przeciwienstwie do artykulu
Mayera, który Marek podeslal do poczytania. Artykul czyta sie milo, tak jak milo
kiedys czytalo sie Karuzele). UML 1.3 wprowdzil sporo nowych rzeczy - CIEKAWYCH
i UZYTECZNYCH. Na przyklad licznosc klas, licznosc dla zwiazków Aktor - Przypadek
Uzycia, dzidziczenie miedzy Przypadkami Uzycia (dzieki czemu nie mówi sie juz, ze
zaleznosci "uses" i "extends" - w wersji 1.3 "include" i "extend" - sa w pewnym
sensie relacja Gen-Spec - gdyz nie sa), pozadnie opisane Pakiety (swoja droga - ciekaw
jestem jaki to argumenty sklonily Mayera do stwierdzenia, iz UML nie kladzie nacisku
na "reusability" : "[...]Good software must be reusable; nothing in UML addresses the
challenges of reuse [...]". Moim zdaniem, UML az przesadza w tym wzgledzie.). Tak sobie mysle,
czy Mayer nie przemawia tutaj z pozycji czlowieka zrzuconego z piedestalu ... takie
sobie dywagacje...

Podsumowujac - idziemy w strone standardu notacji, choc jest to czasami droga
przez meke...

Pozdrawiam
Artur Kasprzyk