🚀 go-pugleaf

Pytanie do zajmujących się modelowaniem systemowych przypadków użycia: w
'całym' Internecie piszą, iż przypadek użycia typu <include> nie może
istnieć 'samodzielnie', cytuję jeden z wielu tak twierdzących fragmentów:

"Włączany przypadek nigdy nie występuje samodzielnie - jego egzemplarze mogą
być tylko częścią większego zawierającego go przypadku użycia."

Proszę o uzasadnienie takie (s)twierdzenia, gdyż osobiście niestety nie
widzę żadnej logiki w tym, aby zabronić użyć 'modułu', jako odrębnie
wykonywalnego scenariusza (jeśli spełnia określone warunki). W szczególności
przecież, mogę napisać przypadek, który będzie zawierał inny, istniejący już
przypadek najwyższego poziomu celu (- termin zaczerpnięty z lektury 'Jak
pisać efektywne PU')?

Jeśli natomiast <include> będzie przypadkiem 'niższego poziomu celu', to
wówczas owszem nie występuje jako samodzielny, ale nadal nie _dlatego_ zdaje
mi się, iż jest <include>'m , lecz dlatego, iż nie realizuje (kompletnej)
funkcjonalności systemowej.

Proszę o dyskusję, dzięki.



Na podstawie powyższego rozumowania stwierdzam także, iż pokutuje powszechne
powielanie błędnej interpretacji / tłumaczenia, gdyż powinno być: przypadek
bazowy nie może istnieć samodzielnie bez przypadku włączanego (w odróżnieniu
od tego, iż przypadek bazowy może istnieć bez przypadku rozszerzającego).

Zachęcam do komentarzy