🚀 go-pugleaf

Użytkownik "A.L." <fela@2005.com> napisał:

> OK, ale skad sie bioar te arg1, arg2 itd.
> Czy przypadkiem nie powinny
> to byc rowniez argumenty fun?

Nie. To zupelnie osobne argumenty dekoratora.
Moze to byc cokolwiek (np typy).
Wazne jest jeszcze to ze dekorator moze
sobie jako atrybuty dekorowanej funkcji/metody
funkcji zapamietac cokolwiek.

> Wyglada to jak Java annotations, ale nie ma z owymi
> zgola nic wspolnego.

Dokladnie.
Poza skladnia zupelnie nic.
Zreszta skladnie poczatkowo miala byc tez inna
C# powa. mnie sie bardziej podobala

[dekor1, dekor2, dekor3]
def fun(..):
   ...

Mozna np (i czesto tak sie robi) uzyc dekoratorow
do "typechecking"
@typecheck(int, long, str)
def fun (a,b,c):
  ..

Zreszta jest to tak ogolny mechanizm ze nadaje sie
do bardzo wielu celow.
Szczegolnie tych w poprzek.

Ja np dekoratora uzywam do trzymania gramatyki
produkcji ktorej akcja jest wlasnie dekorowana funkcja
Bardzo proste, wygodne.

@grammar(" production : term production term ;")
def poduction(t):
   ,....

Moze lepiej tu to widac
http://www.python.org/doc/2.4.4/whatsnew/node6.html

> Ma natomiast racje Pan Galicki ze podobny efekt
>  mozna w Javie uzyskac przy pomocy dynamic proxy.

Nie sadze.
Dynamic proxy to raczej zalatwia tylko mala czesc
mozliwosci dekoratorow Pythona (na ile mi sie wydje ze
znam a raczej wyczuwam Javove dynamic proxy).

AK