🚀 go-pugleaf

Odpowiedź do listu Wielce Szanownej Pani / Szanownego Pana ‹Seweryn
Habdank-Wojewódzki›. Wysłannik wyższej inteligencji tako rzecze :):

> Tutaj właśnie pojawia się siła szablonów i programowania z ich użyciem.
> Kiedy w kodzie NIE zostanie użyta żadna funkcja foo to kiedy zaincludujemy
> pierwszy.hpp to i tak kod zostanie wyposażony w te funkje foo. W sytuacji
> kiedy zaincludujemy drugi.hpp to kompilator nie stworzy, żadnej
> konkretyzacji tej funkcji, a tatem kod ich nie będzie zawierał, przez co
> będzie lżejszy. Teraz proszę sobie wyobrazić ogólną bibliotekę, która
> została przygotowana pod kątem wielu różnych typów i klasycznie napisany
> kod będzie zawierał wszystkie metody, które zostały zaincludowane, a
> szablonowy kod, będzie zawierał TYLKO takie które "mają pokrycie" w kodzie
> programu - to sprawdza kompilator a nie programista, i kompilator
> wyoptymalizuje kod tak, aby był zgrabny i nie zawierał niepotrzebnego
> narzutu.

Czy nie jest tak, że trzeba posiadać tyle programów, że ich suma będzie
używać absolutnie każdej funkcji z biblioteki standardowej, więc
integracja (inline) funkcji standardowych w jednym programie (jeśli nie
są to małe funkcje, składające się z kilku instrukcji maszynowych)
prowadzi do zwiększenia sumarycznego rozmiaru oprogramowania?

> Autor publikacji jest nie objektywny, bo porównuje np.
>
> int myCleverFunction() {
>   return 4;
> }
>
> is just a regular function, but
>
> template <int N>
> int myCleverFunction() {
>   return N;
> }
>
> Porównywanie takiego kodu jest złe ponieważ obie funkcje są diametralnie
> różne, a to z prostej przyczyny, że gdyby chciał mieć wiele np. 30, 50, 100
> funkcji myCleverFunction, to musiałby je sam wygenerować - dowolnie wybraną
> przez siebie słudszną metodą, począwszy od pisania ręcznego, skońszywszy na
> mało sprytnych generatorach kodu. Natomiast szablon sam to za niego

static int N = 4;

int po_co_mi_ta_stala_w_funkcji( int n )
{
	return n;
}

> Autor pisze o różnych kostrukcjach typu: fun h(a,b) = g(f(a,b)) szkoda, że
> nie napisał kodu w C++, którym takie złożenia sią robi, jakby przeczytał
> opis biblioteki standardowej to rozumiałby, że da się to zrobić bardzo
> efektywnie (przykład już podawałem w innym wątku).

Faktycznie– w C++ występuje efekt przenoszenia wyniku w strumieniu,
czyli typowo przy użyciu operatora przypisania bądź ‚<<’, tak samo jak w
uniksowych potokach. Czy o to chodziło? Lecz to tylko jednowymiarowa
liniowość a nie obiektowość.


Wasz
--
: qo   |)     =@=N%_g=v=a=g_ed_e=c()=d=8= %IGn@8're: w8in ad
:    _x/ ,     H'%'a'h4'HA.XO'Xo'xo'xO.R %expo1ited: *-1 teh
:    |    ng  __%-- __ -- __ -- __ -- __%/by$qVerCo: &GooMee
^.__ -- __ -- %yahoo.com group: opRWTng%/^v^'^ww^v^;_<E-O-F>