🚀 go-pugleaf

"Aleksander Galicki" <no@no.com> writes:

>>Warto użyć wyjątków wtedy, kiedy obsługa sytuacji będzie zwykle
>>daleko od miejsca jej wykrycia, czyli kiedy bezpośrednim skutkiem tej
>>sytuacji będzie przerwanie części obliczeń, oraz (w części języków,
>>m.in. w C++ i Javie, w których rzucanie wyjątków jest względnie
>>drogie)
>
> Z ciekawosci: co tam jest takiego drogiego?

W C++ akcje do wykonania przy okazji wyjątku są bardzo powszechne
(nietrywialne destruktory zmiennych lokalnych), więc implementacje C++
starają się tak realizować wyjątki, żeby wejście do takiego niejawnego
'try' ani wyjście z niego nic nie kosztowało.

Jeśli ma nie być dodatkowych narzutów związanych z 'try', to przy
typowej konwencji wołania funkcji jedynym sposobem na stwierdzenie,
co robić w przypadku wyjątku, jest obejrzenie każdej ramki stosu
między 'throw' a 'try' i znalezienie tych informacji na podstawie
adresu powrotu w "mapach kodu" (które mogą być zaalokowane
statycznie). Przy czym oglądać trzeba również te ramki stosu,
w których nie ma żadnych 'try', nawet niejawnych, bo a priori nie
wiadomo, które ramki takie są, a adresy powrotu trzeba wyszukiwać
w jakichś statycznych słownikach.

W implementacjach innych języków bywa tak, że wejście do 'try'
i wyjście z 'try' powoduje wykonanie dodatkowych instrukcji.
Na przykład w OCamlu przy wejściu do 'try' bieżący wierzchołek stosu
jest zapamiętywany w odpowiednim "rejestrze", a adres kodu obsługi
wyjątku i poprzednia wartość tego "rejestru" - na stosie. Za to
'throw' jest szybkie: zwijamy stos do najbliższego 'try' jednym
ruchem, czyli koszt jest proporcjonalny do liczby 'try', z których
trzeba wyskoczyć, a nie do liczby ramek stosu między 'throw' a 'try'.

W Javie nie ma tylu niejawnych 'try' co w C++, więc można tam
realizować wyjątki podobnie jak np. w OCamlu. Ale wydaje mi się,
że tradycyjnie wyjątki są obsługiwane podobnie jak w C++.

-- 
   __("<         Marcin Kowalczyk
   \__/       qrczak@knm.org.pl
    ^^     http://qrnik.knm.org.pl/~qrczak/