🚀 go-pugleaf

Użytkownik "Przemek Pokrywka" <adres@zastrzezony.com> napisał w wiadomości 
news:e09gjn$737$1@news.onet.pl...

> uważam, że teza postaci:
>
> "ma prawo nie zostać odnaleziona" => "nieodnalezienie jej nie jest 
> sytuacją wyjątkową" => "nie należy zgłaszać wyjątku"
>
> nie jest prawdziwa (ze względu na drugą implikację).
>
> Zapraszam jednak do dzielenia się innymi argumentami, gdyby ktoś doszedł 
> do innych wniosków.


Witam. Pozwolę sobie zaprezentować zdanie odmienne. Moje argumenty:

1. Już samo określenie wyjątek sugeruje, że chodzi o sytuację rzadko 
spotykaną. Nieznalezienie obiektu jest w opisanym przypadku równie 
uprawnione jak jego znalezienie. Sytuacja daje się łatwo obsłużyć w językach 
bez obsługi wyjątków. (To argument dość subiektywny, więc nie 
najmocniejszy.)

2. Czytelność kodu. Uważam, że linia postaci:

if (person == null) // nie znaleziono osoby

jest bardziej czytelna niż blok chwytania wyjątku.

3. Efektywność. Porównanie z nullem to fizycznie banalne sprawdzenie. 
Rzucanie i chwytanie wyjątku jest kosztowne. Nie wytaczajmy armaty na 
wróble.

Posłużenie się wyjątkiem miałoby wg mnie sens w następującej sytuacji:

W przebiegu może zajść więcej negatywnych zdarzeń, np. brak uprawnień do 
danych osoby, dane osoby uniemozliwiają przeprowadzenie dalszych obliczeń 
(np. obliczenie dni urlopu dla emeryta) itp. W takiej sytuacji można 
załatwić wszystkie możliwe wyjątki jednym blokiem przechwytywania, pod 
warunkiem, że ich sposób obsłużenia będzie identyczny niezależnie od typu 
wyjątku, np. opis wyjątku jest czytelny dla użytkownika i wystarczy 
wyświetlić go w oknie komunikatu.

Pozdrawiam

x-plorer