🚀 go-pugleaf

Dopiero zaczynam zabawe z programowaniem obiektowym i mam narazie takie
pytanie:

Chce sobie caly program zamknac w jednym obiekcie, a pozniej w programie
glownym wywolac raptem pare linijek.
Robie wiec tak ze tworze biblioteke w ktorej mam definicje wszystkich klas
potrzebnych mi do stworzenia tej jednej.

Mam taki uklad:

klasa PROGRAM zawiera m.in. obiekty klasy OB1 i OB2
klasa OB1 zawiera obiekty klas OB1-1 i OB1-2
natomiast klasa OB1-1 zawiera obiekty klas OB1-1-1 i OB1-1-2


PROGRAM
    |    \
    |     \
  OB1     OB2
  /    \
OB1-1 OB1-2
/     \
OB1-1-1 OB1-1-2

(To nie jest dziedziczenie tylko uklad obiektow)

Program glowny wyglada mniej wiecej tak:

//------------------------------------------
#include "biblioteka.h"

int main() {
    PROGRAM program1;

    program1.run();

    return 0;
}
//------------------------------------------

Chcialbym teraz w pewnej metodzie klasy OB1-1-1 odwolac sie do obiektu klasy
OB2 znajdujacego sie w strukturze jak powyzej.
Nie moge tego zrobic gdyz w bibliotece nie istnieje obiekt klasy PROGRAM
wiec i brak obiektu wchodzacego w jego sklad (klasy OB2). Odwolanie
PROGRAM::OBiekt2 nie daje mi pelnych mozliwosci.
Jak to sie powinno najladniej robic? :)

Czy z najwyzszych w hierarchi obiektow przekazywac nizej informacje o
OBiekt2 (wskaznik, referencja)  w liscie argumentow metod?  <chyba troche
niejasno sie wyrazam>
Praktycznie w kazdej klasie korzystam z obiektu PROGRAM::OBiekt2 wiec bylby
on przekazywany w prawie kazdym wywolaniu metod tych klas - troche
niweygodne.



Ps. Czy taki styl programowania (zamykanie calego programu w jednej klasie
ktora ma raptem pare metod (1, 2, 3),  w ktorych korzysta sie z obiektow
znajdujacych sie krok nizej w hierarchi, ktore to obiekty wywoluja
znajdujace sie jeszcze nizej, itd ..., to dobry styl programowania?



Pozdrawiam
Rafal