🚀 go-pugleaf

On Fri, 13 Jan 2006 09:34:11 +0100, Derek Kuliński / takeda  
<d.kulinski@gmail.com> wrote:
>> Wystarczy autoconf.in zmienić i Makefile można w mniejszym stopniu znać.
>> To też plus.
> Miałeś na myśli configure.in i Makefile.in ?

Tak. Albo raczej samo configure.in, chyba tylko tam się dopisuje jakieś  
makra o plikach *.c i *.h.

>> A struktura jaką "promuje" Tcl jest taka:
>>
>> generic/ - kod niezależny od platformy (u mnie wszystko prawie :-)
>> unix/ - kod typowy dla Unixów (u mnie obsługa zdarzeń)
>> win/ - kod typowy dla Windows (u mnie pustka :-)
>>
>> Spójrz do tls, tktable czy wielu innych rozszerzeń. To jest 'trendy', a  
>> i
>> oszczędza czas przy późniejszym portowaniu np do Windows (nie trzeba
>> owarunkowywać Makefile'i).
> Ja rozumiem to, tylko ten sposób sprawił że mały kod wygląda jak jakiś
> kolos przez co stał się odstraszający.

Wystarczy wiedzieć, że (unix|generic|win)/*.[ch] :-)

>> Dlaczego. Cały kod, który Cię interesuje to generic/tclgg*.[ch]. Reszta  
>> to
>> libgadu i TEA.
>> Większość rozszerzeń Tcl jest w ten sposób tworzona.
>
> Aaaa no teraz to już jest przejrzyste... Hehe ... tylko 3 pliki =)
> Teraz faktycznie jaśniej jest =)

:-)

> Aha, przy kompilacji pod FBSD makefile jakoś dziwnie zastopował.

Hmmm. Nie mam pojęcia dlaczego. Ale to już nie mój problem, to nie mój  
Makefile ;-)

> Tzn
> stworzył już działający plik .so następnie chyba próbował stworzyć
> pakiet... Jak długo trwa ta czynność? Ja czekałem 1-2 minut i później
> przerwałem, skrypt testowy działał (oczywiście po zmianie uin'a, bo gg
> chyba zdążyło usunąć stary, albo ktoś go przejął =)

Nie dołączyłem po prostu prawidłowego hasła ;-)

-- 
WK