🚀 go-pugleaf

On Fri, 13 Jan 2006 00:16:02 +0100, Derek Kuliński / takeda  
<d.kulinski@gmail.com> wrote:
>> Też. To są szkielety (configure.in, Makefile.in i struktury katalogów)  
>> do
>> budowania rozszerzeń (.dll/.so). Założenie jest takie, że takie coś  
>> działa
>> z unixami/windows+msvc/windows+mingw/windows+cygwin/macos/macosx bez
>> problemów i autor skupia się na kodzie, a nie na budowaniu. No i łatwiej
>> wtedy dostosować się do podejścia Tcl - katalogi generic, unix, windows,
>> mac.
> Ok... czyli ten kod to nie jest całość...
> Bo właśnie te pliki makefile makra itp strasznie zniechęciły do dalszego
> analizowania =)

Wystarczy autoconf.in zmienić i Makefile można w mniejszym stopniu znać.  
To też plus.

A struktura jaką "promuje" Tcl jest taka:

generic/ - kod niezależny od platformy (u mnie wszystko prawie :-)
unix/ - kod typowy dla Unixów (u mnie obsługa zdarzeń)
win/ - kod typowy dla Windows (u mnie pustka :-)

Spójrz do tls, tktable czy wielu innych rozszerzeń. To jest 'trendy', a i  
oszczędza czas przy późniejszym portowaniu np do Windows (nie trzeba  
owarunkowywać Makefile'i).

>>>> No to to jest. Poczatować mi się udało. Ale to było daawno.
>>> No to być może wystarczy =)
>> To daj znać czy działa.
> Działa fajnie, ale hmm dlatego, że użyłeś TEA sprawia wrażenie
> nieczytelnego (dla mnie).
> Nie wiem czy jestem w stanie opanować ten kod aby móc wprowadzić jakieś
> zmiany...

Dlaczego. Cały kod, który Cię interesuje to generic/tclgg*.[ch]. Reszta to  
libgadu i TEA.

Większość rozszerzeń Tcl jest w ten sposób tworzona.

-- 
WK