🚀 go-pugleaf

On 2010-06-18 20:36, Jan Kaliszewski wrote:
> Na szczęście Python sam stara się dowiedzieć, jakiego kodowania
> używa środowisko (terminal, wiersz poleceń bądź IDE czyli środowisko
> programistyczne takie jak SPE...) w którym został uruchomiony --
> informację tę można pobrać z sys.stdout.encoding

Fajnie by było, gdyby to było takie proste...  sys.stdout.encoding
zawiera kodowanie tylko wtedy, kiedy stdout jest rzeczywiście
w użyciu.  Jeśli wyjście jest przekierowane, zawiera None,
co spowoduje, że w tym skrypcie:

>      # -*- coding: iso-8859-2 -*-
>      import sys
>      print "żółć".decode('iso-8859-2').encode(sys.stdout.encoding)

Wystąpi wyjątek TypeError: encode() argument 1 must be string, not None.

> Ale nie dość na tym. print jest na tyle mądre, że jeżeli podamy mu
> obiekt unicode, a nie str, zakoduje ten obiekt kodowaniem takim,
> jakie jest w sys.stdout.encoding

J.w., czyli tylko w przypadku braku przekierowania stdout.
Po przekierowaniu użyte będzie kodowanie domyślne, czyli to
zwracane przez sys.getdefaultencoding().

> Przy czym -- to osobna sprawa, ale warto ją zauważyć i stosować gdzie
> się da -- zamiast tworzyć obiekt str (z str-owego literału "żółć")
> i następnie go dekodować do postaci unicode za pomocą kodowania jakim
> kodowane są źródłą naszego programu -- możemy od razu utworzyć obiekt
> unicode (z unicodowego literału u"żółć"):

Popieram. :-)

> Oczywiście może się zdarzyć, że w sys.stdout.encoding znajdzie się
> kodowanie nie obsługujące podanych znaków --

Oczywiście...

> np. gdy standardowe wyjście
> przekierowano do pliku (sys.stdout.encoding zawiera wówczas kodowanie
> ascii)

ale przykład niedobry...  sys.stdout.encoding zawiera wówczas None.

> Więc w programach, które nie są prostymi skryptami czy programikami
> do użytku własnego i znajomych, można dać np.:
> 
>      # -*- coding: iso-8859-2 -*-
>      try:
>          print u"żółć"
>      except UnicodeEncodeError:
>          print u"żółć".encode(errors=ignore)
>          # ewentualnie: print u"żółć".encode('unicode_escape')
> 
> lub nawet:
> 
>      # -*- coding: iso-8859-2 -*-
>      import locale
>      KODOWANIE_Z_LOCALE = locale.getpreferredencoding()
> 
>      try:
>          print u"żółć"
>      except UnicodeEncodeError:
>          print u"żółć".encode(KODOWANIE_Z_LOCALE, errors=ignore)
> 

Sam zwykle stosuję to drugie, ale pamiętając o tym, że np. w Windows
domyślnie kodowanie w okienku poleceń (cmd) i w samym systemie są
różne, co można łatwo sprawdzić wykonując skrypt:

  #coding:utf-8
  import locale, sys
  print "preferred encoding is", locale.getpreferredencoding()
  print "default encoding is", sys.getdefaultencoding()
  print "stdout encoding is", sys.stdout.encoding

Bez przekierowania otrzymujemy np. taki wynik:

  preferred encoding is cp1250
  default encoding is ascii
  stdout encoding is cp852

a z przekierowaniem taki:

  preferred encoding is cp1250
  default encoding is ascii
  stdout encoding is None

Normalnie więc koduję zawartością sys.stdout.encoding, a jeśli
jest nieokreślona (None) używam albo locale.getpreferredencoding(),
albo jakiegoś z góry określonego (najczęściej UTF-8).


-- 
mrg