🚀 go-pugleaf

Ogryzek <slukas5@poczta.onet.pl> wrote:
>    maxQuery = "select max(pmid) from pub_authors"
[...]
>        maxQuery_wyniki = maxQuery_cursor.execute(maxQuery)
>        idRow = maxQuery_cursor.fetchone()
>        highid = idRow[0]
>        self.nextid = highid + 1
[...]
>    sqlstr = "insert into pub_auhtors values('"+self.nextid+"')"

Ojojoj :)  Robisz tu dwa błędy.  Jeden, poważniejszy, to próba
nadawania unikalnych identyfikatorów poprzez liczenie max(), dodawanie
1 i używanie tego jako nowego identyfikatora.  To nie ma prawa działać
w środowisku wielozadaniowym, wyobraź sobie np. że jeden klient bazy
robi max(), w tym samym czasie inny też robi max().  Potem pierwszy
dodaje 1 do policzonego wcześniej maksimum, drugi robi to samo i jak
wpisują nowy wiersz, to pierwszemu wyjdzie, a drugi będzie próbował
wstawić wiersz z tym samym identyfikatorem!  Każda baza danych ma coś
typu autonumer, generator albo sekwencja (różnie się to nazywa ale
idea podobna) i Ty się już nie martwisz o unikalne identyfikatory, to
jest już robota bazy danych.  Ty tylko wstawiasz wiersze, a kolumna z
identyfikatorem wypełnia się sama.  W MySQL akurat jest autonumer.

Druga sprawa, to przekazywanie parametrów do execute().  Nie wiem, jak
w sterowniku do MySQL, ale generalnie powinieneś robić tak:

	cursor.execute("insert into pub_authors values (%s)", self.nextid)

Tu obowiązuje ta sama zasada co w mojej odpowiedzi na twój list w
innym wątku: niech sterownik sam sie zatroszczy o konwersję danej do
odpowiedniego formatu, dodania apostrofów, backslashowania jeśli to
będzie potrzebne itp. i wstawienia do odpowiedniego miejsca zapytania.
Daj mu szansę się wykazać! :)  I przeczytaj specyfikację DBI 2.0 pod
kątem parametrów zapytań SQL, jeżeli tego jeszcze nie zrobiłeś...

Pozdrawiam!

-- 
Adam Buraczewski <adamb@polbox.pl> * Linux registered user #165585
GCS/TW d- s-:+>+:- a- C+++(++++) UL++++$ P++ L++++ E++ W+ N++ o? K? w--
O M- V- PS+ !PE Y PGP+ t+ 5 X+ R tv- b+ DI? D G++ e+++>++++ h r+>++ y?