🚀 go-pugleaf

On 24 Maj, 14:56, zbro...@tlen.pl wrote:
> Mam wrażenie, że ten "nakład pracy" jest demonizowany. Programuję
> równolegle w Javie i w Pythonie i akurat konieczność deklarowania typów
> mnie nie boli.

Nie chcę się spierać, jednego boli, a drugiego nie :) - to też zależy
od preferencji osobistych. Mnie to strasznie wkur..., że muszę
deklarować typy, uważam to za stratę czasu. A to, że nie ma typowania
dopinguje mnie do pisania unit testów, oraz uważniejszego pisania
kodu :) - człowiek potrzebuje czasami trochę motywacji :)
Co do demonizowania to nie wiem czy patrzyłeś na shootout (http://
shootout.alioth.debian.org/u64q/python3.php kolumna code), co prawda
ilości kodu nie wynika tylko z posiadania, czy też braku typowania,
ale jest jedną ze składowych. Liczby też nie oddają dokładnie skali,
dobrze jest popatrzeć na kod. Jako, że wspominasz, że piszesz obecnie
i w Java i Pythonie to będziesz miał w miarę obiektywne spojrzenie.

> Bonusem jest za to, że kod z deklaracjami typów jest bardziej
> "samodokumentujący" się. Porównaj:
>
> def find_user(users, properties):
>
> z tym:
>
> public User findUser(List<User> users, Map<String, String> properties)

Niby nie wiele, ale ... :) razy 2 kodu.
To prawda typowanie w nagłówkach ma dodatkowy bonus bo się w części
"samodokumentuje". Oczywiście można zrobić tak:
def find_user(lst_users, dict_properties): lub tak: def
find_user(users=[], properties={}):
Widziałem też taką konwencję (ta pierwsza) w językach typowanych np.
Pascalu (bodajże Borland to promował) i w Javie.

BTW: Nie lubię "_" w nazwach :) i nie wiem czy przekonam się do nich w
Python :). Dlatego wolę tak:
def findUser(lstUsers, dictProperties):

> Unit test pomoże albo nie. Problem z unit testami jest taki, że podobnie
> jak programy, mogą nie być do końca poprawne, w końcu pisane są przez
> ludzi. Zwłaszcza przy refaktoringu rodzi się niebezpieczeństwo, że nie
> zmodyfikujemy odpowiednio właściwych testów. I co teraz? Napisać
> metatesty sprawdzające poprawność testów?

Myślę, że demonizujesz, ale i masz sporo racji :). Ani typowanie, ani
super/mega testy nie uchronią od błędów w oprogramowaniu. Jedynie mogą
minimalizować prawdopodobieństwo ich wystąpienia. Mi chodzi o to, że
zysk z używania typowania jest nieproporcjonalnie mały w stosunku do
nakładów pracy na jego używanie.
W moim przekonaniu najlepszym sposobem zmniejszenia ilości błędów jest
wielkość kodu źródłowego oraz jego "modularyzacja". Temu służyło
przejście od assemblera do języków wyższych poziomów (mniej kodu
źródłowego), potem moduły/pakiety i programowanie obiektowe
("modularyzacja"). Następnym elementem, który znacząco zmniejsza
(oczywiście moim zdaniem :)) ilość błędów to "łatwość" przejścia od
pisania kodu do jego wykonania. Czym mniej kroków, czym mniej czasu
czekamy na uruchomienie, tym częściej programiście chce się to
robić :). Często dzielimy kod, ekstrahując obecnie robioną
funkcjonalność po to tylko by nie kompilować/uruchamiać całości
aplikacji, z powodu długiego uruchomienia, lub dużej ilości formularzy
do przeklikania - wielokrotnie sam doświadczyłem i widziałem u innych.
De facto robimy w ten sposób unit testy - ale to już inna historia.

Pzdr.
Jacek