🚀 go-pugleaf

witam,
mam pytanie dotyczące może bardziej programowania w powłoce, niż Pythona, ale
kod ma być w właśnie w nim. 

Znalazłem przepis na poprawne odpalenie procesu Pythona jako demon na active
state (swoją drogą, ten przepis ma 6 lat, może powinno się to teraz robić
inaczej?).

Chciałbym natomiast popchnąć sprawę dalej i gubię się w możliwościach.
Mianowicie, mój demon ma odpalać inne procesy za pomocą komend powłoki.
Chciałbym, aby te procesy były możliwie jak najbardziej niezależne od demona
(czyli znów fork()?), ale żeby demon miał możliwość czytania ich stdout,
stderr. Chodzi mi po prostu o to, aby zminimalizować możliwość zawieszenia
demona, przez proces który uruchomi, gdyby z tym procesem poszło coś nie tak.
Istniej zdaje się coś takiego jak "named pipes", do których można przekierować
wyjście procesu dziecka, a demon mógłby znajdować to wyjście po nazwie i
czytać je..., być może coś plączę... Idealnie byłoby, gdyby proces pochodny
nie miał żadnych związków z demonem (poza możliwością czytania jego wyjścia). 

Zwykle używam do takich rzeczy popen i pododnych lub subprocess, co
najczęściej kończy się zablokowaniem procesu macierzystego w przypadku błędu
pochodnego (lub jeśli proces pochodny zacznie na coś czekać). Chciałbym tego
uniknąć. 

Nie będę miał kontroli nad procesami pochodnymi, tj. nie mogę ich oprogramować
do komunikacji z demonem za pomocą portów etc. W grę wchodzi tylko
stdin/out/err). 

Gdybym mógł prosić o jakieś wskazówki, będę zobowiązany.

pozdrawiam,
skk.

-- 
Wysłano z serwisu Usenet w portalu Gazeta.pl -> http://www.gazeta.pl/usenet/