🚀 go-pugleaf

kenubi <nono@no.pl> writes:

> Napisałem taką funkcję w swoim module (C) dla testu:
> Python 3.1.1

Błąd tkwi w Twoim kodzie. Patrz niżej.

>
> ---------------------------------------
> wklejam:
>
> static PyObject * py_test1(PyObject *self, PyObject *args)
> {
> 	PyObject	*SO,*temp;
> 	char		*s;
> 	
>     if (!PyArg_ParseTuple(args,"U",&SO)) return NULL;
> 	
> 	temp = PyUnicode_AsEncodedString(SO,"iso8859-2","replace");
> 	if ( temp == NULL ) return NULL;
> 	s = PyBytes_AsString(temp);

Tu pobierasz wskaźnik do wewnętrznego bufora obiektu `temp`
a nie jego kopię [1]_.

> 	if ( s == NULL ) return NULL;
> 	Py_DECREF(temp);

A tu zwalniasz pamięć obiektu `temp` wraz z jego wewnętrznym buforem.
Wszystko co się dalej dzieje leży w rękach GC i przypadkowej
zawartości bufora, na który wskazuje `s`.

>
> 	printf("<%s>\n",s);
> 	temp = PyUnicode_Decode( s, strlen(s), "iso8859-2","strict");
> 	printf("[%s]\n",s);
>
> 	return 	Py_BuildValue("s",s);
> }
>
> ----------------------------------
> jak wołam dla ciągu: "ala,ma,kota    " (4 spacje za kota)
> to dostaję:
> "<ala,ma,kota    >"
> "[ala,ma,kota    ]"
> 'ala,ma,kota      '
>
> a jak dla ciągu: "ala,ma,kota     " (5..12 spacji za kota,dla 13 jest O.K.)
> to dostaję:
> "<ala,ma,kota     >"
> "[8]"
> '8'
> ?? PyUnicode_(tak, bez jego wywołania nic się nie dzieje) zniszczył 
> zawartość źródła? 
> To jest Bug czy ja czegoś nie zrozumiałem?

Dlatego tak kocham ręczne zarządzanie pamięcią.
Błąd popełniony w jednym miejscu może doprowadzić do wysnuwania
szalonych teorii w innym. ;)

.. [1] http://docs.python.org/3.1/c-api/bytes.html?highlight=pybytes_asstring#PyBytes_AsString

RW