🚀 go-pugleaf

Witam

Bart Ogryczak wrote:

>> To jest raczej problem implementacji i reprezentacji tekstowej.
> 
> Nie tylko tekstowej. Spróbuj zrobic z tego binarne pikle.

Nie spróbuję, bo nie znam się :-).
 
>> W każdym razie w C używasz funkcji isnan(x) lub isinf(x). Te funkcje
>> zwracają stosowne wartości.
> 
>> isnan(x) => 0 jeśli x nie jest NaN. 1 jesli x jest NaN.
>>
>> isinf(x) => -1 jeśli x jest -Inf, 1 jeśli x jest Inf, 0 w przeciwnym
>> przypadku.
> 
> Ale jak to pomaga w stworzeniu stalej?

W C99 masz w math.h co następuje:

/* MACROS */
#define HUGE_VAL <double rvalue>
#define HUGE_VALF <float rvalue> [added with C99]
#define HUGE_VALL <long double rvalue> [added with C99]

#define INFINITY <float rvalue> [added with C99]
#define NAN <float rvalue> [added with C99]

To jest respektowane przez sensownych producentów kompilatorów.

Tak więc jeśli zależy komuś na NAN i  INFINITY, to może sobie spokojnie to
zawrzeć w programie. Może z poziomu Pythona wołać sobie podprocedurki np.

set_inf(), które zamienią jakiś obiekt Pythona na wartość INF.
set_nan(), które zamienią jakiś obiekt Pythona na wartość NAN.

A z powrotem trzeba reagować identycznie, czyli trzeba wiedzieć kiedy C
wypluwa INF lub NAN więc Python może dostać jakiś obiekt który reprezentuje
te wartości w silniku C. Jeśli da się wydłubać double z wartości zmienno
przecinkowej w Pythonie, to OP może przekazywać to do procedurek w C, one
sobie z tym poradzą :-).

Problem jest dla mnie odległy bo w Pythonie nie używałem nigdy inf i nan, a
w C są te wartości stosuję od dłuższego czasu z powodzeniem.

Zadanie pisania samemu NAN i INFINITY nie jest banalne (choć nie trudne).

Pozdrawiam.

-- 
|\/\/|   Seweryn Habdank-Wojewódzki
 \/\/