🚀 go-pugleaf

On Fri, 27 Jan 2006 11:18:48 +0100, RobertSzefler wrote:

> Dużo komentarzy jakby z mych ust wyjętych ;) Zjechał automagiczne API, 
> tight coupling przez importy dziwacznych rzeczy (silna zależność od 
> platformy), zbyt dużą siłę obliczeniową w template'ach, konfigurację 
> przez konwencję... 

Po pierwsze, Guido już w samym tytule tekstu na w pierwszych słowach swego
tekstu prosi aby go pouczyć na temat frameworków, bo nawyraźniej nie ma
większego pojęcia na ten temat.(wcześniej się tym chyba niezbyt
interesował). Więc należy podejść do jego rewelacji z pewną nutą
podejrzliwości.

Szablony Django przejrzał po łebkach. Wcale nie są takie "rich & powerfull"
jak PHP, są baaardzo okrojone w swoich możliwościach (wg mnie za bardzo).
To prędzej ERb używane przez RoR mogą być za coś takiego uznane. Nie
rozumiem, co chciał powiedzieć że szablony są unpythonic. A niby jak
szablony mają być pythonic? :) To jakieś pomylenie pojęć.

Co do RoR to skrytykował ERb, bo po prostu nie podoba mu się mix jęz.
skrypt. i html. Ale to ma tak zalety jak i wady. No i pewnie nie wiedział,
że do RoR istnieje alternatywny system szablonów Liquid.
Odnośnie Quixote to skupił się na jakichś pierdołach z encodowaniem encji
html'a. Przecież to żadna filozofia coś takiego zrobić. Próbowałem kiedyś
przyglądać się Quixote. Wyglądało to fatalnie. Trudno to w ogóle uruchomić
na windozie. Stringi z chamskim html powkładane między pythonowe funkcje.
Koszmar. 100x lepiej już mieć wydzielone szablony (tak jak Erb) niż pisać
klasy i wkładać pomiędzy linijki kodu Pythona jakieś pseudo-docstringi.
Chory pomysł.

Dostało się nieźle podejściu opartym na XML. Guido uważa, że XML nie nadaje
się do edytowania przez ludzi. I w tym wypadku zgodził się z założeniem
RoR, aby w miarę możliwości unikać XML'a. Nie do końca jest to dla mnie
oczywiste, bo ZPT Tal przy których tworzeniu brał udział, są przecież takim
podejściem.

--
Jarosław Zabiełło
http://blog.zabiello.com