🚀 go-pugleaf

On 30.10.2009, Slawek wrote:
> Skrypt jak poni?ej.

A mógłbyś sobie sprawić czytnik news? Albo chociaż Outlook Expressa
skonfigurować żeby nie psuł kodowania.

> Powiedzcie mi jak w funkcji test() mog? si? dobra? do zmiennej $bb
> Zmienna ta powstaje w p?tli w g?ównym skrypcie i nie mam pomys?ów
> Oczywi?cie w ?adnym wypadku zmienne nie mog? byc przekazywane jako parametry
> po przez np &test($bb) poniewa? w moim programie za du?o jest takich 
> zmiennych.

Ty nie chcesz dobrać się do zmiennej $bb, tylko przeprojektować skrypt.
Jeśli jedna funkcja zaczyna za dużo robić jako skutki uboczne (zmiana
jakichś zmiennych globalnych, podmienianie deskryptorów plików), to
momentalnie rosną trudności w debuggowaniu -- zwyczajnie zapominasz że
funkcja jeszcze coś tam zmieniała.

Myślisz że dlaczego tak ściga się za zmienne globalne?

-- 
Stanislaw Klekot

> A mógłbyś sobie sprawić czytnik news? Albo chociaż Outlook Expressa
> skonfigurować żeby nie psuł kodowania.

czy teraz lepiej?

> Ty nie chcesz dobrać się do zmiennej $bb, tylko przeprojektować skrypt.
> Jeśli jedna funkcja zaczyna za dużo robić jako skutki uboczne (zmiana
> jakichś zmiennych globalnych, podmienianie deskryptorów plików), to
> momentalnie rosną trudności w debuggowaniu -- zwyczajnie zapominasz że
> funkcja jeszcze coś tam zmieniała.
> Myślisz że dlaczego tak ściga się za zmienne globalne?

nie chcę zmieniać zawartości zmiennych.
chcę tylko zachować czytelność kodu i zamiast wciskać ileś linijek w główny 
skrypt
to chciałem zrobić funkcję na końcu skryptu.
Natomiast po zwróceniu uwagi miło by było zobaczyć także rozwiązanie
np "ale jeśli już musisz iść tą drogą, to zrób tak ..."    :)
bo ja nadal nie mam pomysłu.

Pozdr
Sławek

On 30.10.2009, Slawek wrote:
>> A mógłbyś sobie sprawić czytnik news? Albo chociaż Outlook Expressa
>> skonfigurować żeby nie psuł kodowania.
>
> czy teraz lepiej?

Lepiej. Dziękuję.

>> Ty nie chcesz dobrać się do zmiennej $bb, tylko przeprojektować skrypt.
>> Jeśli jedna funkcja zaczyna za dużo robić jako skutki uboczne (zmiana
>> jakichś zmiennych globalnych, podmienianie deskryptorów plików), to
>> momentalnie rosną trudności w debuggowaniu -- zwyczajnie zapominasz że
>> funkcja jeszcze coś tam zmieniała.
>> Myślisz że dlaczego tak ściga się za zmienne globalne?
>
> nie chcę zmieniać zawartości zmiennych.
> chcę tylko zachować czytelność kodu i zamiast wciskać ileś linijek w główny 
> skrypt
> to chciałem zrobić funkcję na końcu skryptu.
> Natomiast po zwróceniu uwagi miło by było zobaczyć także rozwiązanie
> np "ale jeśli już musisz iść tą drogą, to zrób tak ..."    :)

W tym trick że nie musisz. Na pewno się da to zorganizować lepiej,
choćby upakować zmienne do %hasza i podawać funkcji referencję do niego.

-- 
Stanislaw Klekot

Slawek wrote:
> nie chcę zmieniać zawartości zmiennych.
> chcę tylko zachować czytelność kodu i zamiast wciskać ileś linijek w główny 
> skrypt
> to chciałem zrobić funkcję na końcu skryptu.
> Natomiast po zwróceniu uwagi miło by było zobaczyć także rozwiązanie
> np "ale jeśli już musisz iść tą drogą, to zrób tak ..."    :)
> bo ja nadal nie mam pomysłu.

Byłoby może i miło, ale w tej postaci, którą podałeś jest to niewykonalne,
a przynajmniej nie w sposób, który by znacząco nie zaciemnił kodu, więc
nie oczekuj cudów jeśli stawiasz takie ograniczenia. my() deklaruje
zmienną o zasięgu leksykalnym (prywatną), czyli taką, której widoczność
poprzez swoją nazwę jest ograniczona do najbardziej wewnętrznego bloku
wyznaczonego za pomocą { i }. Możesz się dostać do jej zawartości poza
tym blokiem, pod warunkiem, że będziesz miał w zasięgu zapamiętaną
referencję do tej zmiennej. Można też, ew. próbować cudawianek z evalem
albo preprocesingiem, ale to wyjdzie Ci z tego potworek rodem z golfa
albo IOCCC.

> Oczywiście w żadnym wypadku zmienne nie mogą byc przekazywane jako parametry
> po przez np &test($bb) ponieważ w moim programie za dużo jest takich
> zmiennych.
> Pewnie musi być coś a'la $main::bb ale się pogubiłem.

W tym sęk, że w ten sposób możesz się dostać do zmiennych pakietowych,
a nie do zmiennych prywatnych. Uważam, podobnie jak Dozzie, że spokojnie
dałoby się to przepisać w takiej postaci, aby było czytelne (i nie
wykluczone, że czytelniejsze niż masz to teraz) i jednocześnie spełniało
swoje zadanie bez takiej kombinatoryki. Swoją drogą, skoro chcesz się
dostawać do zmiennych spoza swojego zasięgu, to po co je tam deklarowałeś
jak prywatne? Zmienne do których powinien mieć dostęp cały kod to zmienne
globalne, a reszta jest prywatna, ew. przekazywana przez parametry wywołań
funkcji.

Dnia 30.10.2009 Stachu 'Dozzie' K. <dozzie@dynamit.im.pwr.wroc.pl.nospam> napisał:
> [...]
> W tym trick że nie musisz. Na pewno się da to zorganizować lepiej,
> choćby upakować zmienne do %hasza i podawać funkcji referencję do niego.

I takie zachowanie zaleca się kiedy lista argumentów zaczyna przekraczać 5-6.
Zresztą nie musi być przekazywany przez referencję.
------------------------------------------------------------------------
use strict;

my %haszcz_01 = (Stachu => 'Dozzie', ja => 'to ja');
funkcyja(%haszcz_01);

sub funkcyja {
    my %haszcz_02 = @_;
    use Data::Dumper;
    print Data::Dumper->Dump([\%haszcz_02], ['haszcz_02']);
}
------------------------------------------------------------------------

KAcper

On 31 Paź, 19:48, Kacper Perschke <zbp.yv...@rxupferc.ercpnx> wrote:
> Dnia 30.10.2009 Stachu 'Dozzie' K. <doz...@dynamit.im.pwr.wroc.pl.nospam> napisał:
>
> > [...]
> > W tym trick że nie musisz. Na pewno się da to zorganizować lepiej,
> > choćby upakować zmienne do %hasza i podawać funkcji referencję do niego.
>
> I takie zachowanie zaleca się kiedy lista argumentów zaczyna przekraczać 5-6.
> Zresztą nie musi być przekazywany przez referencję.
> ------------------------------------------------------------------------
> use strict;
>
> my %haszcz_01 = (Stachu => 'Dozzie', ja => 'to ja');
> funkcyja(%haszcz_01);
>
> sub funkcyja {
>     my %haszcz_02 = @_;
>     use Data::Dumper;
>     print Data::Dumper->Dump([\%haszcz_02], ['haszcz_02']);}
>
> ------------------------------------------------------------------------
>
> KAcper

Cześć,

1/ Kilku kolegów już napisało, że pomysł nie-przekazywania parametru
przez listę jest podejrzany. Więc ja dam spokój.
2/ Kluczowym problemem w Twoim skrypcie jest zestawienie w pętli
instrukcji
          my $bb='bbbb';
          &test;
Tak zdefiniowane $bb nie ma sposobu przeniknąć do 'test' bo jest w
innej przestrzeni leksykalnej. Nie wiem czemu tu 'my'.
3/ Możesz użyć 'our' (zmiennej globalnej)
4/ Oto działąjący przykład

use strict;

my $aa='aaaa';
our $bb_ext;

#jakas petelka
for (my $i = 3; $i < 8; $i+=2)
{
 $bb_ext=$i;
 &test;
}

sub test
{
 print "aa=$aa\n";        # wynik aa=aaaa            wiec ok
 print "bb=$main::bb_ext\n";       # wynik bb=                   wiec
zle
}

Pzdr,

Staś