🚀 go-pugleaf

W dniu wtorek, 17 stycznia 2017 20:36:05 UTC+1 użytkownik pawel...@gmail.com napisał:

> 
> Wiadomo że trzeba zmienić podejście w myśleniu o strukturach danych, ale czy Waszym zdaniem osoba która chce programować w takim F#, OCaml czy Haskellu powinna wziąć korki z matmy i poznać dobrze np. wspomniany rachunek lambda w matematyce?


Cześć.
Co do korków z matmy, to wydają się dziwnym pomysłem. Chyba
że byś chciał np. odświeżyć sobie pochodne funkcji, gdybyś tworzył
np. program do różniczkowania symbolicznego.
Jeżeli idzie o rachunek lambda, to jeżeli się zajmuje językiem
z perspektywy akademickiej, oczywiście warto go znać, ale w praktyce
w programowaniu w ogóle nie jest potrzebny i należy go traktować
raczej jako ciekawostkę (tzn. numerały Churcha czy kombinatory
punktu stałego uświadamiają, jak niewiele jest potrzebne do przeprowadzenia
dowolnego obliczenia, ale nie pomagają w codziennej praktyce). 

Jeśli Cię to ciekawi, to tutaj jest opracowane w dość przystępny sposób:

http://www.cl.cam.ac.uk/teaching/Lectures/funprog-jrh-1996/

Ale bez tego można programować równie dobrze, a nawet lepiej.

Co do funkcyjnego podejścia, to najlepsza książka, z jaką miałem styczność,
to "Struktura i Interpretacja Programów Komputerowych" (angielska wersja
jest dostępna tu: https://mitpress.mit.edu/sicp/full-text/book/book.html)

Osobiście sądzę, że ta książka reprezentuje najzdrowsze podejście
do programowania. Jest też np. książka Byrda i Wadlera, która jednak
w moim odczuciu jest mocno niepraktyczna (aczkolwiek przeglądałem
ją tylko pobieżnie).

Tak czy inaczej, moim zdaniem programowanie funkcyjne to jest przede
wszystkim zdrowa dyscyplina przy projektowaniu programów (nabiera
znaczenia zwłaszcza przy większych programach, gdzie niespójność
kodu utrudnia wnioskowanie i rozbudowywanie), oraz narzędzie ekspresji,
i można ją uprawiać nawet w językach niefunkcyjnych, jak C czy Python.
Najważniejsze jest to, żeby pisać programy.