🚀 go-pugleaf

Marcin 'Qrczak' Kowalczyk napisał(a):

> Tylko mi nie radź, żebym w ramach spójności wołał każdą funkcję przez
> funcall. Nie interesuje mnie takie rozwiązanie, żeby wszystkie przypadki
> były jednakowo niewygodne.

Jakiej spójności ? Przecież jest spójnie - zawsze masz ewaluację 
pierwszego argumentu w środowisku funkcyjnym, pozostałych w środowisku 
zwykłych wartości i aplikację pierwszego argumentu, który musi być 
funkcją (operatorem) do pozostałych, które muszą być zwykłymi wartościami.

Także oczywiście:

(funcall arg-f arg-1 arg-2)

Poddaje się temu schematowi. Operator "funcall" aplikowany jest do 
trzech argumentów wartościowanych w zwykłym środowisku, a wynikiem tej 
aplikacji jest sprawdzenie, czy wartość pod arg-f jest obiektem 
funkcyjnym i jeżeli tak to aplikacja tego obiektu do pozostałych argumentów.

>> Dlatego, bo rozróżnienie _nie_ jest po globalności/lokalności danej 
>> funkcji, a po środowisku, w którym siedzi zmienna odnosząca się do niej.
> 
> Kłótnia o nazwanie kryteriów jest nieciekawa.

Nie chodzi o nazywanie kryteriów, a o zrozumienie istoty rzeczy. 
Zarzucasz, że 1000 + 1000 = 2001 jest niekonsekwencją w dodawaniu, a 
kiedy Ci pokazuje, że to nieprawda, bo 1000 + 1000 = 2000, odpierasz, że 
to nie ma znaczenia, bo liczby są tak duże, że ta jedynka na końcu nie 
robi różnicy.

> Ważne, że rozdzielenie
> tych środowisk jest mało praktyczne.

Nie jest.

>> Rozróżnienie nie jest po _wartości_ danego obiektu, a po sposobie jego 
>> użycia. Funkcje używa się inaczej niż zwykłe wartości,
> 
> Nieprawda. Funkcję mogę przekazać jako argument innej operacji albo
> zaaplikować do argumentów. Parametr funkcji mogę przekazać dalej jako
> argument innej operacji albo zaaplikować do argumentów.

Prawda. Funkcji używa się inaczej niż pozostałych obiektów - tylko 
funkcje są aplikowane. Oczywiście _istnieją_ też konteksty, w których 
używa się funkcji tak jak zwykłych wartości.

>> Skoro są używane w różnych kontekstach,
> 
> Ależ są używane w tych samych kontekstach. Wystarczy niepusta część
> wspólna.

Nieprawda. Kwantyfikator jest ogólny.

> Przyznaję tylko tyle, że jeden z kontekstów jest częstszy w przypadku
> funkcji, a drugi jest częstszy w przypadku innych wartości. Ta częstość
> nie jest jednak tak duża, żebym nie zauważał #' i funcalli.

Nie traktuj dodatkowej ilości kodu jako zło, z którym trzeba walczyć, a 
jako przydatne komentarze. Np. w Adzie (jednym z najbardziej czytelnych 
i najlepiej zaprojektowanych klasycznych języków) jest wiele 
dodatkowego, czegokolwiek nie wnoszącego kodu.

>> BTW, czy np. etykiety dla "goto", też powinny siedzieć w tej samej 
>> przestrzeni co pozostałe rzeczy ?
> 
> Jeśli nie są first class values, to są używane w różnych kontekstach,
> więc mogą być w różnych przestrzeniach nazw.

Co rozumiesz przez bycie "first-class" ? Czy kontynuacja łapana przez 
"return" nie jest first-class, choć mogę owinąć ją w lambdę i przekazać 
dalej ?

Bo jeżeli dla Ciebie nie jest, to powiem, że rozróżnienie jest na 
poziomie syntaktycznym i w takim razie wtóre względem samej koncepcji. 
Tzn. wtedy, to, że dana rzecz nie jest "first class" możesz sobie 
zdefiniować jako "nie siedzi w środowisku zwykłych wartości".


mp