🚀 go-pugleaf

Andrzej Wasowski wrote:
> Oj Panowie, Panowie, czarujecie co nie miara. Sporo sie pomieszalo.
> 
> Nie znam  pythona, ale zwykle  rozumienie instrukcji for jest  takie, ze
> nie  jest ona  wyrazeniem,  a  zatem nie  zwraca  wartosci.  W  jezykach
> funkcjonalnych zwykle oznacza  sie to typem unit. 

To prawda, bo poprostu nie moze byc wyrazeniem.

>>proc {ForAll Xs P}
>>  case Xs
>>  of nil then skip 
>>  [] X|Xr then 
>>     {P X}
>>     {ForAll Xr P}
>>  end 
>>end
> 
> 
>>Czy to przypadkiem nie jest funkcja map, albo jakis jej wariant?
>>Wydaje mi sie, ze ta funkcja zwraca przetworzona lista, a nie powinna.
>>
>>map [] f = []
>>map (e:es) f = (f e) : (map es f)
> 
> 
> Ta funkcja zwraca przetworzone liste. Jej typ to 
> 
> 'a list -> ('a -> 'b) -> 'b list
> 
> For blizszy jest SMLowemu List.app o typie
> 
> ('a -> 'b) -> 'a list -> unit
> 
> Implementowanemu np tak
> 
> fun app f []      = ()
>   | app f (x::xs) = (f x; app f xs)
> 
> Ta funkcja nie zwraca wyniku a tylko wykonuje f dl kazdego elementu. 

Tak jak List.iter i Array.iter w Ocamlu.

> [WARNING: slabo znam Haskella]  Rzeczywiscie w Haskellu taka funkcja nie
> miala  by duzego  sensu.  Haskell  nie zezwala  na  efekty uboczne a
> aplikowanie funkcji bez efektow ubocznych jest tansze, gdy go w ogole
> nie wykonywac :). Stad tez wyskakuje ta monady:
> 
> 
>>iter [] f = return ()
>>
>>>iter (e:es) f = do
>>>    f e
>>>    iter es f
> 
> 
> A jesli chodzi o dyskusje, co jest krotsze, to zwykle Haskell. Ale czy
> to ma takie znaczenie? 

Nie, to byly zarty zaczepno-obronne.

-- 
Przemek Wis'niewski