🚀 go-pugleaf

On Tue, 13 Nov 2018 01:08:15 -0800 (PST), immo wrote:

>>> for i := 1 to s.length do s[i].toString (lub s[i].WriteLn());
>> 
>> A co tu magicznego? Pomijając, że nie bardzo rozumiem s[i].toString to
>> reszta w zasadzie już jest (helpery).
> 
> A miałeś do czynienia np. z C#?
> Zresztą, jeśli podchodzisz do tego w ten sposób, że reszta w zasadzie jest (czytaj helpery) to nie ma sensu niczego robić, bo w zasadzie wszystko jest.

No zaraz. Wyjaśnij co miałeś w tym wypadku na myśli? Bo skoro w C# string
to klasa to oczywiste jest, że ma metody. Ale przez fakt bycia klasą ma też
większy narzut na zasoby. String delphiowy nie jest klasą, jest dużo
lżejszy, a dzięki helperom można go używać wygodnie jak obiektu, dla mnie
to zaleta nad cięższym stringiem obiektowym.
A czy nie ma sensu niczego robić? Jest, choćby te helpery rozwinąć, żeby
można ich było kilka naraz używać. I żeby się dało pisać helpery do
interfejsów. Itd.

> Natomiast deklaracji w dowolnym miejscu jestem i będę przeciwny, bo deklaracja w sekcji var jest niejako znakiem rozpoznawczym języków z rodziny Pascala i wprowadza ład i porządek w kodzie, którego nie uświadczysz w innych językach. 
> To jest nadal dobre rozwiązanie.
> I nie przemawia do mnie fakt, że coś gdzieś używasz raz po środku. Jeśli nie potrafisz tego znaleźć w kodzie, to znaczy że kod jest a) za długi, b) źle napisany.

Pascal był wymyślony jako jzyk edukacyjny, w takim kontekście masz rację.
Ale tak się (nie)szczęśliwie potoczyło, że stał się językiem produkcyjnym i
z tego tytułu wymagania wobec niego są zupełnie inne. Dla mnie te ficzery
są praktyczne. A dla przeciwników zawsze pozostaje opcja kompatybilności ze
starą składnią, nikt nie narzuca siłą nowej. Wilk syty i owca niewydymana.

-- 
pozdrawiam
Roman Tyczka