🚀 go-pugleaf

W dniu 18.08.2017 o 09:13, Borneq pisze:
> class A {}
> class B:public A {dodatkowe pola}
> class C:public A {inne pola}
> 
> Teraz mamy vector<A> vec;
> czy do wektora można wstawić B lub C? gdyby to były wskaźniki, nie było 
> by problemu, ale jak działamy na wartościach to chyba wektor przydziela 
> pamięć tylko na A?

Rozumiem że jak do wskaźnik A można przypisać wskaźnik na B lub C, tak 
samo do A można przypisać B lub C - wtedy będzie kopiował tylko część 
obiektu. No dobrze, a jak jest metoda wirtualna odwołująca się do innej 
części obiektu? Czyli była by zasada: jeśli metod wirtualnych nie ma 
możemy działać na obiektach, ale gdy są wtedy na wskaźnikach?

On Friday, August 18, 2017 at 9:13:10 AM UTC+2, Borneq wrote:
> class A {}
> class B:public A {dodatkowe pola}
> class C:public A {inne pola}
> 
> Teraz mamy vector<A> vec;
> czy do wektora można wstawić B lub C?

Nie. 

Zresztą, jakbyś chciał wstawić? ;-)
Jaką linijkę kodu być wpisał?
Zawsze (poza hakowaniem i kopiowaniem pamieci) będziesz
miał rzutowanie na A.  


pzdr
bartekltg

W dniu 18.08.2017 o 10:27, bartekltg pisze:
> Nie.
> 
> Zresztą, jakbyś chciał wstawić? ;-)
> Jaką linijkę kodu być wpisał?
> Zawsze (poza hakowaniem i kopiowaniem pamieci) będziesz
> miał rzutowanie na A.

Taką:
	class A { int a; };
	class B :public A { int b; };
	A a;
	B b;
	a = b ; <---- tu kopiuję fragment, potem mogę wstawić do wektora

W dniu 18.08.2017 o 11:48, Borneq pisze:
>      class A { int a; };
>      class B :public A { int b; };
>      A a;
>      B b;
>      a = b ; <---- tu kopiuję fragment, potem mogę wstawić do wektora

Mam rzutowanie na A. Teraz gdy wywołam wirtualną, która jest A i B tak:
a.wirtualna() to mi wywoła tylko z A?
w takim razie jaki sens wirtualnej, jak zachowuje się jak zwykła?
A w Pascalu na wskaźnikach a.wirtualna wołała o ile pamiętam z B

On Friday, August 18, 2017 at 11:50:42 AM UTC+2, Borneq wrote:
> W dniu 18.08.2017 o 11:48, Borneq pisze:
> >      class A { int a; };
> >      class B :public A { int b; };
> >      A a;
> >      B b;
> >      a = b ; <---- tu kopiuję fragment, potem mogę wstawić do wektora
> 
> Mam rzutowanie na A. Teraz gdy wywołam wirtualną, która jest A i B tak:
> a.wirtualna() to mi wywoła tylko z A?

A niby dlaczego? Przecież rzutowałeś, a jest typu A,
niczym wiecej. 
Ta funcka jest wirtualna, ale odpowiedni wpis pokazuje na 
wersję funkcji dla A, nie dla B.  

> w takim razie jaki sens wirtualnej, jak zachowuje się jak zwykła?

Polimorfizm działa, jeśli masz wskaźniki. 

> A w Pascalu na wskaźnikach a.wirtualna wołała o ile pamiętam z B

Prawie na pewno nie. 

pzdr
bartekltg

W dniu 18.08.2017 o 12:13, bartekltg pisze:
> Polimorfizm działa, jeśli masz wskaźniki.
> 
>> A w Pascalu na wskaźnikach a.wirtualna wołała o ile pamiętam z B
> 
> Prawie na pewno nie.

W Pascalu są tylko wskaźniki (chyba że przestarzały, nieużywany object 
zamiast class)
więc działa jak w C dla wskaźników,
#include <iostream>
using namespace std;

class A
{
public:
	virtual void v(){
		cout << "z A" << endl;
	}
};

class B: public A
{
public:
	void v() {
		cout << "z B" << endl;
	}
};

int main()
{
	A a;
	B b;
	a = b;
	a.v();
	B *pb = new B();
	A *pa = pb;
	pa->v();
     return 0;
}


Za drugim razem jest polimorfizm, za pierwszym zaskoczenie że nie ma.

On Friday, August 18, 2017 at 11:48:10 AM UTC+2, Borneq wrote:
> W dniu 18.08.2017 o 10:27, bartekltg pisze:
> > Nie.
> > 
> > Zresztą, jakbyś chciał wstawić? ;-)
> > Jaką linijkę kodu być wpisał?
> > Zawsze (poza hakowaniem i kopiowaniem pamieci) będziesz
> > miał rzutowanie na A.
> 
> Taką:
> 	class A { int a; };
> 	class B :public A { int b; };
> 	A a;
> 	B b;
> 	a = b ; <---- tu kopiuję fragment, potem mogę wstawić do wektora

Jeśli to kopiowanie naprawdę ma sens, to trzeba operator przypisania
przedefiniować.
Pozdrawiam

On Friday, August 18, 2017 at 12:35:28 PM UTC+2, Borneq wrote:
> W dniu 18.08.2017 o 12:13, bartekltg pisze:
> > Polimorfizm działa, jeśli masz wskaźniki.
> > 
> >> A w Pascalu na wskaźnikach a.wirtualna wołała o ile pamiętam z B
> > 
> > Prawie na pewno nie.
> 
> W Pascalu są tylko wskaźniki (chyba że przestarzały, nieużywany object 
> zamiast class)
> więc działa jak w C dla wskaźników,
> #include <iostream>
> using namespace std;
> 
> class A
> {
> public:
> 	virtual void v(){
> 		cout << "z A" << endl;
> 	}
> };
> 
> class B: public A
> {
> public:
> 	void v() {
> 		cout << "z B" << endl;
> 	}
> };
> 
> int main()
> {
> 	A a;
> 	B b;
> 	a = b;
> 	a.v();
> 	B *pb = new B();
> 	A *pa = pb;
> 	pa->v();
>      return 0;
> }
> 
> 
> Za drugim razem jest polimorfizm, za pierwszym zaskoczenie że nie ma.

Ja bym nigdy tak nie napisał. Myślałem, że to:
> a = b;
nawet się nie skompiluje. Jak to może działać? Potencjalnie
kopiujemy więcej bajtów pod mniejszy obiekt. Kompilator sam
obcina bajty poza zakresem?
Pozdrawiam