🚀 go-pugleaf

> funkcja strcat tylko laczy dwa lancuchy znakow. Miejsce w pamieci musisz
> zajac sam.
> musi byc tak:
> 
> > 	char *a="ala",*b="burek",*c="domek",*d;
> > nastepnie wykonuje nastepujacy ruch:
> 	d = new char[ strlen(a) + strlen(b) + 1 ] // zajecie miejsca w pamieci
na
> polaczenie lancuchow
> i wtedy
> > 	d=strcat(b,a);

Rany Boskie! Toz to nie ma prawa dzialac (mowie o linijce powyzej). Powinno
byc tak:              
     
     strcat(strcpy(d, b), a);

lub (jesli ktos woli pisac rozwlekle)
     strcpy(d, b);
     strcat(d, a);

A jesli ktos ceni lakonicznosc to moze wszystko zrobic w jednej linijce:

    char *d = strcat(strcpy(new char[strlen(a)+strlen(b)+1], b), a);

pod warunkiem, ze new bedzie zglaszalo wyjatek, kiedy nie moze zallokowac
pamieci (nie 
pamietam, czy wszystkie kompiatory to umozliwiaja...)

LUDZIE! UWAZAJCIE, CO PISZECIE. 

W innym liscie znalazlem

>  String "abcd" zajmuje w pamieci 5 (Slownie 5 ZNAKOW!!!). Tak tez string
> "abcd " zajmie ich szesc. 

Po 132 krotnym powtorzeniu tego rozumowania dochodzimy do genialnego
odkrycia, ze
string "abcd" zajmuje w pamieci 137 bajtow :->.

Jesli ktos ma watpliwosci wyjasniam
string "abcd" zajmuje w pamieci 5 (slownie PIEC) bajtow. Ni mniej, ni
wiecej.
Tablice mozna wiec inicjalizowac 
  char tekst[5] = "abcd";
ale standard ANSI C dopuszcza taka inicjalizacje tylko dla zmiennych
globalnych 
i statycznych. Niektore kompilatory pozwalaja na inicjalizacje tablic
lokalnych 
(automatycznych), ale nie wszystkie.

Przy okazji: lepiej jest pisac
  
char tekst[] = "abcd";

Wtedy kompilator sam policzy, jaki powinien byc rozmiar tablicy i jest
gwarancja, 
ze zrobi to DOBRZE. Nie pomyli mu sie piatka z szostka

Pozdrawiam, Darek
email: 
-- 
dpilarcz@elbacsb.com.pl