🚀 go-pugleaf

Jerzy Goca wrote:
> 
> Witam!
> Mam 4 pytania dotyczace operatora new w c++:
> 
> 1) Czytajac literature dotyczaca c++, w kilku waznych podrecznikach
> przeczytalem o czesto stosowanym w praktyce  przeciazaniu operatorow
> new i delete. Niestety przyklady cytowane przy tych okazjach wydawaly
> mi sie raczej malo praktyczne. Wydaje mi sie, ze chyba nie ilustrowaly
> one wlasciwie calego problemu. Czy moglby wypowiedziec sie ktos na ten
> temat?
> 
> 2)  Zobaczylem ostatnio konstrukcje (Guru of the week #22)
>         class T { /* ... */ };
> 
>     void main()
>    {
>       T *t1, t2;
>       t1=new(&t2) T;
>    }
>    Prosze o wyjasnienie parametru operatora new.
>   Znam deklaracje tego operatora, ale chyba mam niepelne informacje o
> skladni wywolania.

Tutaj jest zastosowana wersja operatora new, ktora umozliwia
umiejscowienie
tworzonego obiektu w zadanym obszarze pamieci. Po new w nawiasach nalezy
podac
adres, tutaj jest to adres obiektu t2. 




> 
> 3) W niektorych zastosowaniach wygodna jest konstrukcja z jezyka C:
>   typedef
>       struct arr {
>         struct arr *next;
>         int n;
>         double data[1];
>        };
> 
> struct arr *alloc(int n) {
>  struct arr *p=(struct arr *)malloc(sizeof(arr)+sizeof(double)*(n-1));
>  return p;
> }
> 
> void destroy(struct arr *p) {
>   free(p);
> }
> 
> Jak w jezyku C++ napisac konstruktor i destruktor, ktory robi cos
> podobnego, jak funkcja alloc? Czy moze do takich celow przeciaza sie
> operator new i delete ?. Jesli tak to w jaki sposob przekazac mu
> rozmiar?

Przedstawiles powyzej technike 'rozrastajacej sie strutury', gdie
ostatnie
pole 'data' sluzy tylko jako pierwszy bajt wiekszej tablicy. W C++ cos
takiego jest niedozwolone, wlasnie z tego powodu, ze operator new 
otrzymuje rozmiar pamieci do zaalokowania, a rozmiar ten jest obliczany
przez kopmilator w czasie kompilacji a nie w czasie wykonania, wobec
czego jest on STALY!!!

Operatory new i delete sa funkcjami statycznymi klasy i zwykle wlasnie
przeciaza sie je w klasie, tak by zapewnic wlasny mechanizm alokacji
obiektow tego typu (i pochodnych).

> 
> 4) Czy alokowanie wielu obiektow za pomoca new nie prowadzi
> przypadkiem do nadmiernego "trwonienia" sterty? Czy lepiej jest
> zaalokowac od razu wiekszy "kawal" pamieci dla skladowych obiektu i
> "rozlokowywac" je w konstruktorze. Np. tak:
>    class X {
>        int n;
>        double *u1, *u2, *u3,*u4;
>        int *i1, *i2;
>     public:
>       X(int n);
>      ~X();
>     /* ... */
>    private:
>      char *mem;
>   };
> 
> X::X(int n)
> {
>   mem=new char[(sizeof(double)*4+sizeof(int)*2)*n];
>   u1=(double*)mem;
>   u2=u1+n;
>   u3=u2+n;
>   u4=u3+n;
>   i1=(int*)(u4+n);
>   i2=i1+n;
> }
> 
> X:~X()
>  {
>   delete []mem;
> }

Mozna tak zrobic. W takim wlasnie celu przeciaza sie operator new -
aby zapewnic efektywniejsze zarzadzanie pamiecia w sytuacjach,
gdy standardowe nie dziala dostatecznie dobrze. Ale trzeba pamietac, ze
przy alokowaniu
jednego ciaglego bloku pamieci moze byc problem ze znalezieniem
odpowiednio duzego
na stercie!!!

W przykladzie powyzej - lepiej jest uzyc pol typu 'double' zamiast
'double*' - 

> 
> Czy mozna to zorganizowac podobnie jak funkcja alloc w pkt. 3,
> unikajac pola mem ?  Prosze o sugestie dotyczace dobrego i zlego stylu
> w tym zakresie.

Musze powiedziec, ze nie jest to najlepszym pomyslem w C++.
Czasami mozna zyskac na zarzadzaniiu pamiecia, ale mozna tez stracic,
a program jest mniej czytelny.

Pozdrawiam,

SB